الموت، قلعه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
اَلَموت، قلعه <br>[[پرونده: 11469000.jpg | بندانگشتی|بقايای بهجا مانده از قلعه الموت]] | اَلَموت، قلعه <br>[[پرونده: 11469000.jpg | بندانگشتی|بقايای بهجا مانده از قلعه الموت]]قلعۀ قدیمِ واقع بر قلۀ صعبالوصولی در کوهستان البرز مرکزی. در شرق شمالی [[قزوین، شهر|قزوین]] و حدود ۵۰۰متری شمال شرقی روستای گازرخان، واقع در دهستان اَلَموت، قرار دارد. حسن بن زید، در ۲۳۹ش، قلعۀ الموت را ساخت. [[حسن صباح]] در ۴۶۸ش آن را تصرف کرد و مرکز [[اسماعیلیه]] قرار داد. از ۴۶۸ تا ۶۳۴ش، در دست جانشینان حسن صباح بود و در پایان این دوره با یورش سپاهیان هولاکوخان پس از فتح، بهدستور خان مغول به آتش کشیده و ویران شد. سپس در دورۀ [[صفویه]] به زندان دولتی مبدل شد. آثار آن هنوز باقی است. این بنای تاریخی در سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران و در تابستان 1405ش به همراه استحکامات وابسته (شامل مجموعهای زنجیرهای از هفت قلعه و استحکام تاریخی شامل الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان) که در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی البرز قرار دارند، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. | ||
---- | ---- | ||
نسخهٔ ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۳
اَلَموت، قلعه
قلعۀ قدیمِ واقع بر قلۀ صعبالوصولی در کوهستان البرز مرکزی. در شرق شمالی قزوین و حدود ۵۰۰متری شمال شرقی روستای گازرخان، واقع در دهستان اَلَموت، قرار دارد. حسن بن زید، در ۲۳۹ش، قلعۀ الموت را ساخت. حسن صباح در ۴۶۸ش آن را تصرف کرد و مرکز اسماعیلیه قرار داد. از ۴۶۸ تا ۶۳۴ش، در دست جانشینان حسن صباح بود و در پایان این دوره با یورش سپاهیان هولاکوخان پس از فتح، بهدستور خان مغول به آتش کشیده و ویران شد. سپس در دورۀ صفویه به زندان دولتی مبدل شد. آثار آن هنوز باقی است. این بنای تاریخی در سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران و در تابستان 1405ش به همراه استحکامات وابسته (شامل مجموعهای زنجیرهای از هفت قلعه و استحکام تاریخی شامل الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان) که در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی البرز قرار دارند، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.