سرکین ، رودولف (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱): تفاوت میان نسخه‌ها

سِرکین‌، رودولف‌ (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱)(Serkin, Rudolf)<br /> {{جعبه زندگینامه

نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.