ریوکیو، جزایر: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: جزایر نانسی<ref>Nansei</ref>) جنوبی‌ترین جزایر ژاپن با ۲,۲۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱,۲۶۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). به ‌سمت تایوان امتداد دارند و عبارت‌اند از اوکیناوا<ref>Okinawa </ref>، میاکو<ref>Miyako </ref>، و ایشیگاکی<ref>Ishigaki </ref>. مرکز این جزایر ناها<ref>Naha </ref>&nbsp;(در اوکیناوا) است. شکر، آناناس، و ماهی تولید می‌کند. ریوکیو از ۷۳ جزیره تشکیل شده است که برخی از آن‌ها غیرمسکونی‌اند. این جزایر از شمال به جنوب عبارت‌‌اند از جزایر اوسومی<ref>Osumi Islands</ref>&nbsp;(شامل یاکوشما<ref>Yakushima </ref>، تانِگاشیما<ref>Tanegashima </ref>)؛ جزایر توکارا<ref>Tokara Islands</ref>&nbsp;و جزایر آمامی<ref>Amami Islands </ref>&nbsp;(شامل آمامی اوشیما<ref>Amami Oshima</ref>، توکونوشیما<ref>Tokunoshima </ref>، اوکیتورابوجیما<ref>Okinoerabujima</ref>)، که مشترکاً جزایر ساتسونان<ref>Satsunan Islands</ref>&nbsp;را تشکیل می‌دهند و بخشی از استان کاگوشیما<ref>Kagoshima </ref>&nbsp;به‌‌شمار می‌‌روند؛ و جزایر اوکیناوا، میاکو، و یائه‌یاما<ref>Yaeyama Islands</ref>، که مشترکاً جزایر ساکیشیما<ref>Sakishima Islands </ref>&nbsp;را تشکیل می‌دهند و با جزایر اوکیناوا استان اوکیناوا را پدید می‌آورند. استان اوکیناوا حدود ۶۰ جزیرۀ بزرگ دارد و از پرجمعیت‌ترین نواحی جهان است. این جزایر، که در ابتدا کشور مستقلی را تشکیل می‌دادند، از ۱۳۷۲م تحت سلطۀ چین بودند تا این‌ که ژاپن در ۱۶۰۹ آن‌ها را اشغال کرد. در ۱۸۶۸، دولت ژاپن کنترل این جزایر را در دست گرفت و پرداخت باج به چین در ۱۸۷۵ قطع شد. چین سرانجام ادعای مالکیت خود را نسبت به این جزایر در ۱۸۹۵ پس گرفت. در ۱۹۴۵، در دوران جنگ جهانی دوم، جزایر مزبور به اشغال امریکا درآمدند. پس از شکست ژاپن در ۱۹۴۵، امریکا تمام مجمع‌الجزایر را اشغال کرد. این جزایر، همانند ساحل سرزمین اصلی ژاپن، در معرض امواج سهمگین اقیانوس، سونامی<ref>tsunami</ref>&nbsp;قرار دارند؛ یکی از این آب‌لرزه‌ها، به ارتفاع دوازده متر، در ۱۷۷۱ با نزدیک‌شدن به ساحل حدود ۱۲هزار قربانی گرفت.