ابن ایوب، جمال الدین عبدالله (۷۸۲ـ قاهره ۸۶۸ق): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:


ابن اَیّوب، جمال‌الدین عبدالله (۷۸۲ـ قاهره ۸۶۸ق)<br>
ابن اَیّوب، جمال‌الدین عبدالله (۷۸۲ـ قاهره ۸۶۸ق)<br>
<p>(نام کامل: جمال‌الدین‌ عبدالله‌ بن‌ علی‌ بن‌ یوسف‌ بن‌ علی‌ بن‌ محمد قادری‌ مخزومی‌) پزشک و محدّث شافعی. عبدالله را از آن جهت ابن ایّوب می‌خوانند که پدربزرگش را به علت مشکلاتی که برایش پیش آمد ایّوب لقب دادند و بازماندگانش را ابن ایّوب می‌خواندند. در زادگاهش دانش آموخت و قرآن را حفظ کرد. سپس به قاهره رفت و در آن‌جا از استادانی چون الزیّن عبدالباسط، سعیدالسّعداء، و محمد بن عبدالرحمن سخاوی و دیگران حدیث فراگرفت. برخی از آثار او در داروشناسی و پزشکی عبارت‌اند از ''دواءالنفس من‌النّکس''، ''نشراللّواء فی مقتضی‌الفصد و الدواء''، ''سیاسة‌الخَلق بتحسین‌الخُلق''، و ''سدّ الذرائع من‌القول بتأثیرالطبائع''. پس از درگذشت در قبرستان سعیدالسّعداء دفن شد.</p>
<p>(نام کامل: جمال‌الدین‌ عبدالله‌ بن‌ علی‌ بن‌ یوسف‌ بن‌ علی‌ بن‌ محمد قادری‌ مخزومی‌) پزشک و محدث شافعی. عبدالله را از آن جهت ابن ایوب می‌خوانند که پدربزرگش را به علت مشکلاتی که برایش پیش آمد ایوب لقب دادند و بازماندگانش را ابن ایوب می‌خواندند. در زادگاهش دانش آموخت و [[قرآن]] را حفظ کرد. سپس به [[قاهره]] رفت و در آن‌جا از استادانی چون الزیّن عبدالباسط، سعیدالسّعداء، و محمد بن عبدالرحمن سخاوی و دیگران [[حدیث]] فراگرفت. برخی از آثار او در داروشناسی و پزشکی عبارت‌اند از ''دواءالنفس من‌النّکس''، ''نشراللّواء فی مقتضی‌الفصد و الدواء''، ''سیاسة‌الخَلق بتحسین‌الخُلق''، و ''سدّ الذرائع من‌القول بتأثیرالطبائع''. پس از درگذشت در قبرستان سعیدالسّعداء دفن شد.</p>
<br><!--11024800-->
<br><!--11024800-->
[[رده:پزشکی]]
[[رده:پزشکی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۹

ابن ایوب
زادروز ۷۸۲ق
درگذشت قاهره ۸۶۸ق
شغل و تخصص اصلی پزشک
شغل و تخصص های دیگر محدث
لقب ابن ایّوب
نام اصلی جمال‌الدین‌ عبدالله‌ بن‌ علی‌ بن‌ یوسف‌ بن‌ علی‌ بن‌ محمد قادری‌ مخزومی‌
آثار دواءالنفس من‌النّکس، نشراللّواء فی مقتضی‌الفصد و الدواء، سیاسة‌الخَلق بتحسین‌الخُلق، و سدّ الذرائع من‌القول بتأثیرالطبائع
گروه مقاله پزشکی

ابن اَیّوب، جمال‌الدین عبدالله (۷۸۲ـ قاهره ۸۶۸ق)

(نام کامل: جمال‌الدین‌ عبدالله‌ بن‌ علی‌ بن‌ یوسف‌ بن‌ علی‌ بن‌ محمد قادری‌ مخزومی‌) پزشک و محدث شافعی. عبدالله را از آن جهت ابن ایوب می‌خوانند که پدربزرگش را به علت مشکلاتی که برایش پیش آمد ایوب لقب دادند و بازماندگانش را ابن ایوب می‌خواندند. در زادگاهش دانش آموخت و قرآن را حفظ کرد. سپس به قاهره رفت و در آن‌جا از استادانی چون الزیّن عبدالباسط، سعیدالسّعداء، و محمد بن عبدالرحمن سخاوی و دیگران حدیث فراگرفت. برخی از آثار او در داروشناسی و پزشکی عبارت‌اند از دواءالنفس من‌النّکس، نشراللّواء فی مقتضی‌الفصد و الدواء، سیاسة‌الخَلق بتحسین‌الخُلق، و سدّ الذرائع من‌القول بتأثیرالطبائع. پس از درگذشت در قبرستان سعیدالسّعداء دفن شد.