اسپنسر جونز، هارولد (۱۸۹۰ـ۱۹۶۰): تفاوت میان نسخه‌ها

</ref> تعیین کرد. همچنین، سرعت چرخش زمین و حرکت‌های [[خورشید]]، ماه، و سیاره‌ها را بررسی کرد. در ۱۹۴۳ لقب سِر دریافت کرد. در [[لندن (انگلستان)|لندن]] زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج|کیمبریج]] درس خواند. از ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۳، در رصدخانۀ سلطنتی<ref>Royal Observatory </ref> گرینویچ کار می‌کرد. از ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۳، اخترشناسِ سلطنتی در [[امید نیک، دماغه|دماغۀ امید نیک]]<ref>Cape of Good Hope </ref> افریقای جنوبی بود. در اواخر دوران خدمتش، از ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۵، دهمین اخترشناس سلطنتی بریتانیا شد. هنگامی‌که در دماغۀ امید نیک بود، فهرستی منتشر ساخت که دربردارندۀ سرعت‌های شعاعی<ref>radial velocities </ref> ستاره‌های جنوبی بود. او مدارهای شماری از ستاره‌های دوتایی طیفی<ref>spectroscopic binary </ref> را محاسبه کرد و ثابت ابیراهی<ref>constant of aberration</ref> را از راه طیف‌بینی به‌دست آورد. در ۱۹۲۵، مجموعۀ مفصلی از طیف‌های نواختری<ref> nova </ref> را تعیین و توصیف کرد که در [[صورت فلکی]]<ref>Constellation</ref> سه پایۀ نقّاش<ref> Pictor </ref> پدیدار شده بود. او ثابت کرد که اُفت‌وخیزهای طول‌های رصدشدۀ خورشید، ماه، و سیاره‌ها از ویژگی حرکت آن‌ها نیست، بلکه ناشی از اُفت و خیزهایی است که در سرعت زاویه‌ای<ref>angular velocity </ref> چرخش زمین رُخ می‌دهد. همچنین، خاصیت مغناطیسی و پخ‌شدگی<ref>oblateness</ref> زمین را، که به‌موجب آن قطر استوایی‌<ref> equatorial diameter</ref> بیشتر از قطر قطبی است، بررسی، و جرم ماه را برآورد کرد.