بهزاد رضوی نیا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
(نام اصلی: غلامعباس رضوینیا) نوازندهی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانوادهاش به تهران آمد. در دورهی دبیرستان برای یادگیری ردیفهای آوازی موسیقی ایرانی به کلاسهای آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعهی باربد]] به صورت رایگان تشکیل میشد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در هنرستان موسیقی ملی پرداخت (از سال ۱۳۴۶). | (نام اصلی: غلامعباس رضوینیا) نوازندهی ایرانی تنبک. در خردسالی همراه خانوادهاش به تهران آمد. در دورهی دبیرستان برای یادگیری ردیفهای آوازی موسیقی ایرانی به کلاسهای آواز [[اسماعیل مهرتاش]]، که در [[جامعه باربد|جامعهی باربد]] به صورت رایگان تشکیل میشد، رفت (از سال 1344) و همزمان به آموختن تنبک به صورت علمی نزد [[حسین تهرانی]] و بعدتر [[محمد اسماعیلی]] در [[هنرستان موسیقی ملی]] پرداخت (از سال ۱۳۴۶). | ||
رضوینیا در سالهای پایانی دبیرستان در مسابقههای هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامههای ساز و آواز گروهنوازی، همنوازی و تکنوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علیاصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامههای متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سالهای ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامهی تکنوازان رادیو همکاری کرده است. | رضوینیا در سالهای پایانی دبیرستان در مسابقههای هنری تهران و سراسری ایران متوالیاً به مقام اول دست یافت (1347- 1349). با اتمام دبیرستان، به صورت جدی به همکاری با رادیو پرداخت و مدتی نیز با گروه کر اپرای تهران همکاری کرد (طی سال ۱۳۴۹). در سال ۱۳۵۱ به دعوت گروه موسیقی تلویزیون، در برنامههای ساز و آواز گروهنوازی، همنوازی و تکنوازی شروع به همکاری نمود. در همان سال، به همراهی گروه پژواک، برای معرفی و اجرای موسیقی ایرانی سفرهایی به کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکا داشت. در سال ۱۳۵۳ با گروه اساتید موسیقی همراه شد و در کنار اشخاصی چون [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]]، [[کسایی، حسن (اصفهان ۱۳۰۷ـ۱۳۹۱ش)|حسن کسایی]]، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علیاصغر بهاری]] و [[شهناز، جلیل (اصفهان ۱۳۰۰ـ۱۳۹۲ش)|جلیل شهناز]] برنامههای متعددی اجرا کرد. او همچنین طی سالهای ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ با گروه جلیل شهناز، گروه اصغر بهاری، گروه سماعی، ارکستر سازهای ایرانی (ارکستر مفتاح) و برنامهی تکنوازان رادیو همکاری کرده است. | ||