جغتای، شهرستان: تفاوت میان نسخه‌ها

مساحت این شهرستان حدود 1,680کیلومترمربع، شامل دو بخش کوهپایه‌ای و دشت و دارای آب و هوای معتدل مایل به گرم و نیمه‌خشک است. رشته‌کوه‌هایی معروف به هرده جوین در شمال و کوهستان جغتای در جنوب این شهرستان قرار دارد. رودخانۀ شور جوین از شرق به غرب جاری شده و در پست‌ترین اراضی دو شهرستان جوین و جغتای جریان دارد. علاوه بر این رودخانه، رودهای دیگری (کمایستان<ref>Kamayestan</ref>، شهرستانک، شاطه و ارگ) نیز از ارتفاعات شهرستان سرچشمه گرفته و آب مناطق محدودی را تأمین می‌کنند. بلندترین ارتفاع در کوهستان شمالی، قلۀ جوین با ارتفاع 1,353متر و در کوهستان جنوبی، قلۀ معروف به [[گر، کوه|کوه گر]] با ارتفاع 2,924متر، و پست‌ترین نقطۀ شهرستان نیز در غرب روستای شفیع‌آباد به ارتفاع 915متر است. مرکز این شهرستان (شهر جغتای) ۱,۴۱۰متر از سطح دریا ارتفاع دارد. مردم این شهرستان شیعۀ دوازده‌امامی و اکثریت غالب آنها ترک‌زبان و بعد از آن فارس‌‌زبان‌ها و کردهای [[کرمانجی]] هستند. شغل بیشتر مردم شهرستان کشاورزی و دامداری و تولیدات عمدۀ آنها انگور، گردو، پسته، بادام، گندم، جو و کلزا است. علاوه بر این انواع محصولات باغی و زراعی در این شهرستان تولید و برداشت می‌شود. به دلیل خشکسالی‌های متوالی سال‌های اخیر ایران، منابع آبی جغتای نیز عمدتاً به ذخایر زیرزمینی محدود شده است. در این شهرستان چندین معدنِ فعالِ [[کروم]] و یک کارخانۀ تولید آلیاژ فروکرم وجود دارد و علاوه بر این بافت قالی و گلیم نیز در میان روستاییان رونق زیادی دارد.   

----

[[رده:جغرافیای ایران]]

[[رده:خراسان رضوی]]