چیمابوئه، جووانی: تفاوت میان نسخه‌ها

|آثار =پرده جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک (ح ۱۲۸۰م)، پیکر قدیس یوحنا (در کلیسای جامع پیزا)، تابلوی تصلیب در سانتا کروچه

}}(مشهور به چنّی دی پِپّی<ref>Cenni di Peppi</ref>) نقاش ایتالیایی. در [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> کار می‌کرد؛ از دیرباز پدرِ نقاشی [[ایتالیا]] خوانده شده است. در آثارش پس‌زمینۀ طلاییِ بیزانسی<ref>Byzantine</ref> را حفظ کرده است، لیکن پیکره‌ها به طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> نوینی گراییده‌اند. پردۀ ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>Maestà </ref> (ح ۱۲۸۰م، موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi</ref>، فلورانس) از کارهای مُنتسب به اوست؛ در این تابلو مریم با پیکری درشت و گوتیک‌<ref>Gothic</ref>وار اجرا شده، و نقاشی واجد ملایمت و استحکام بدیع شیوۀ هنری جوتّو<ref>Giotto </ref> است. از سرگذشت زندگی‌اش اطلاع چندانی در دست نیست. در رُم کار می‌کرده، و احتمالاً در آن‌جا و نیز در [[پیزا، شهر|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و فلورانس هنر آموخته است. در کلیسای جامع فلورانس مقبره دارد. چنان‌که دانته<ref>Dante</ref>، شخصیت معاصرش، به اختصار اشاره کرده است، چیمابوئه در عصر خود نامور بوده و خود را بی‌رقیب می‌دانسته، لیکن تحت‌الشعاع شهرت جوتّو قرار گرفته است. گزارش [[وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)|وازاری]]<ref>Vasari</ref> از چیمابوئه متّکی بر واقعیات تأییدشدۀ تاریخی نیست؛ و شماری از آثار منتسب به او، ازجمله نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> [[روچلائی، برناردو دی جووانی|روچلّائی]]<ref>Rucellai </ref> در کلیسای سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella</ref>، فلورانس، بعدها از آثار [[دوتچو دی بوئونینسنیا|دوتچو]]<ref>Duccio</ref> یا مکتب او دانسته شده‌اند. یگانه اثری که قطعاً به چیمابوئه تعلق دارد، پیکر قدیس یوحنّا<ref>St John </ref> در موزائیک<ref>mosaic </ref>کاری مخارجۀ فرعی پشت محراب<ref>absidal</ref> در کلیسای جامع پیزا<ref>Pisa Cathedral</ref> است. دیوارنگاره‌های کلیسای علیای قدیس فرانسیس<ref>Upper Church of St Francis</ref>، [[آسیزی|آسّیزی]]<ref>Assisi</ref> (با آسیب بسیار که بر آن وارد آمده است) نیز به‌طور موثق متعلق به چیمابوئه است؛ تابلوی ''تصلیب''<ref>Crucifix </ref> در سانتا کروچه<ref>Sta Croce</ref>، فلورانس، براثر سیل در ۱۹۶۶م آسیب دید.<br /><!--17074700-->