پرش به محتوا

الا یا ایها الساقی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:2042157321.jpg|جایگزین=نقاشی-خط روی بوم گرد- اثر نادر حیدری|بندانگشتی|نقاشی-خط روی بوم گرد- اثر نادر حیدری]]
[[پرونده:2042157321.jpg|جایگزین=نقاشی-خط روی بوم گرد- اثر نادر حیدری|بندانگشتی|نقاشی-خط روی بوم گرد- اثر نادر حیدری]]
الا یا ایها الساقی
کلمات آغازین نخستین غزل دیوان [[حافظ، شمس الدین محمد ( ـ شیراز ۷۹۲/۷۹۱ق)|حافظ]] در همه‌ی نسخه‌های چاپی، با مطلع الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها/ که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها. این غزل در نسخه‌ی تصحیح [[قزوینی، محمد (تهران ۱۲۵۶ـ۱۳۲۸ش)|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 7 بیت است و در بحر [[هزج]] مثمن سالم (بر وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن) سروده شده است.  
کلمات آغازین نخستین غزل دیوان [[حافظ، شمس الدین محمد ( ـ شیراز ۷۹۲/۷۹۱ق)|حافظ]] در همه‌ی نسخه‌های چاپی، با مطلع الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها/ که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها. این غزل در نسخه‌ی تصحیح [[قزوینی، محمد (تهران ۱۲۵۶ـ۱۳۲۸ش)|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 7 بیت است و در بحر [[هزج]] مثمن سالم (بر وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن) سروده شده است.  


بر اساس شرحی که [[سودی بوسنوی، احمد (سارایوو ۹۳۰ـ استانبول ۱۰۰۶ق)|احمد سودى بوسنوى]] در کتاب «شرح سودى بر حافظ» بر این شعر نوشته، غزل تضمینی است بر قطعه‌ای از [[یزید بن معاویه (۲۵ـ۶۴ق)|یزید بن معاویه]]<nowiki/>‌ (با مطلع انا المسموم ما عندى بتریاق و لا راقى/ أدر کأسا و ناولها الا یا ایها الساقى)، اگرچه اشخاص دیگری چون علامه قزوینی یا [[مینوی، مجتبی (تهران ۱۲۸۲ـ همان جا ۱۳۵۵ش)|مجتبی مینوی]] نظری مخالف با آن دارند. غزل تاکنون توسط خوانندگانی چون [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] (آلبوم طریق عشق)، [[ناظری، شهرام (کرمانشاه ۱۳۲۹ش)|شهرام ناظری]] (آلبوم گل صدبرگ)، [[بسطامی، ایرج|ایرج بسطامی]] (افشاری مرکب) و [[سراج، سید حسام الدین (اصفهان ۱۳۳۷ش)|حسام‌الدین سراج]] (عشق و مستی) عمدتا به صورت تصنیف خوانده شده است.
بر اساس شرحی که [[سودی بوسنوی، احمد (سارایوو ۹۳۰ـ استانبول ۱۰۰۶ق)|احمد سودى بوسنوى]] در کتاب «شرح سودى بر حافظ» بر این شعر نوشته، غزل تضمینی است بر قطعه‌ای از [[یزید بن معاویه (۲۵ـ۶۴ق)|یزید بن معاویه]]<nowiki/>‌ (با مطلع انا المسموم ما عندى بتریاق و لا راقى/ أدر کأسا و ناولها الا یا ایها الساقى)، اگرچه اشخاص دیگری چون علامه قزوینی یا [[مینوی، مجتبی (تهران ۱۲۸۲ـ همان جا ۱۳۵۵ش)|مجتبی مینوی]] نظری مخالف با آن دارند. غزل تاکنون توسط خوانندگانی چون [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] (آلبوم طریق عشق)، [[ناظری، شهرام (کرمانشاه ۱۳۲۹ش)|شهرام ناظری]] (آلبوم گل صدبرگ)، [[بسطامی، ایرج|ایرج بسطامی]] (افشاری مرکب) و [[سراج، سید حسام الدین|حسام‌الدین سراج]] (عشق و مستی) عمدتا به صورت تصنیف خوانده شده است.


حافظ در سرودن این غزل از صنعت ادبی [[تلمیع]] دوزبانه (فارسی و عربی) در ابیات مطلع و مقطع بهره گرفته است.  غزل در مفهوم و تفسیر عرفانی به دشواری‌های سلوک اشاره دارد.
حافظ در سرودن این غزل از صنعت ادبی [[تلمیع]] دوزبانه (فارسی و عربی) در ابیات مطلع و مقطع بهره گرفته است.  غزل در مفهوم و تفسیر عرفانی به دشواری‌های سلوک اشاره دارد.
۴۷٬۷۴۹

ویرایش