تیانجین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
|تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی | |تولیدات و صنایع مهم=قالی های دستباف ابریشمی و پشمی | ||
|بناهای مهم= | |بناهای مهم= | ||
}} | }}(یا: تیینتسین<ref>Tientsin</ref>) شهری در استان [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، در شمال [[چین]]، با 13,866,009 نفر جمعیت (2020) و 11,946 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 5 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالیهای دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های هه<ref>Hai He </ref> با کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref>، در منتهیالیه جنوبی خلیج [[بو های|بوهای]]<ref>Bohai Gulf </ref>، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی [[پکن]]، قرار دارد. اولینبار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song </ref> (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین بهمنزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. ماندابهای سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> زهکشی شدند و این سلسله قلعههایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسیـ فرانسوی در [[جنگ های تریاک|جنگ دوم تریاک]]<ref>Second Opium War</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی<ref>Old Summer Palace</ref> در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای [[متفقین]] که درخلال [[مشت زنان، قیام|قیام مشتزنان]]<ref>Boxer Rebellion</ref> برای حفاظت از هیئتهای سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. [[پویی، هنری (۱۹۰۶ـ۱۹۶۷)|هنری پویی]]<ref>Henry P'u-i</ref>، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محلههای خارجینشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود. | ||
<!--14292500--> | |||
نسخهٔ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۶
تیانْجین (Tianjin)
| تیانجین | |
|---|---|
| نام فارسی | تیانجین |
| نام لاتین | Tianjin |
| کشور | چین |
| ایالت | هبی |
| موقعیت | شمال چین |
| جمعیت | ۹,۳۴۶,۰۰۰ نفر (۲۰۰۳) |
| تولیدات و صنایع مهم | قالی های دستباف ابریشمی و پشمی |
(یا: تیینتسین[۱]) شهری در استان هبی[۲]، در شمال چین، با 13,866,009 نفر جمعیت (2020) و 11,946 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 5 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز صنعتی و تجاری است؛ قالیهای دستباف ابریشمی و پشمی آن شهرت دارد. این شهر در ۱۸۶۰ به روی تجارت خارجی باز شد و ژاپن در ۱۹۳۷ آن را اشغال کرد. تیانجین در محل تلاقی رود های هه[۳] با کانال بزرگ[۴]، در منتهیالیه جنوبی خلیج بوهای[۵]، در ۱۲۰کیلومتری جنوب شرقی پکن، قرار دارد. اولینبار در زمان سلسلۀ سونگ شمالی[۶] (۹۶۰ـ۱۱۲۶م)، از تیانجین بهمنزلۀ بندر تجاری نام برده شد؛ و در ۱۴۰۴م به دور آن دیوار کشیدند. ماندابهای سمت دریا در قرن ۱۸ در زمان سلسلۀ چینگ[۷] زهکشی شدند و این سلسله قلعههایی در نزدیکی مصب رود مزبور برای حفاظت از لنگرگاه، احداث کرد. در حملۀ نیروهای انگلیسیـ فرانسوی در جنگ دوم تریاک[۸] (۱۸۵۶ـ۱۸۶۰)، که به ویرانی کاخ تابستانی قدیمی[۹] در پکن انجامید، و نیز در مقابل نیروهای متفقین که درخلال قیام مشتزنان[۱۰] برای حفاظت از هیئتهای سیاسی در پکن بودند (۱۹۹۰)، این استحکامات چندان کارساز نبود. هنری پویی[۱۱]، آخرین امپراتور چین، در دهۀ ۱۹۲۰ در این شهر اقامت داشت. شهر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ در اشغال ژاپن بود و پس از آن، محلههای خارجینشین به دولت چین واگذار شد. تیانجین از ۱۹۱۸ تا ۱۹۶۷ مرکز استان هبی بود.