گانسو: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: کانسو<ref>Kansu </ref>) استانی د۸ر شمال مرکزی [[چین]]، با 453,700 کیلومتر مربع مساحت، و 25,019,831 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 5,830 متری از سطح دریا واقع شده است. شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لانجو]]<ref>Lanzhou </ref> (مرکز استان)، یومن<ref>Yumen </ref>، تیانشویی<ref>Tianshui </ref> (تیانشو)، دون‌هوانگ<ref>Dunhuang </ref>، و جیایوگوان<ref>Jiayuguan </ref>. گانسو دارای صنایع [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]]، [[نفت]]، تولید [[نیروی برقابی]] از رود [[هوانگ هه|هوانگ‌ هو]]<ref>Huang He</ref>، استخراج معدن، فرآوری فلزات و [[گردشگری]] است. [[جاده ابریشم|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road </ref>، راه کاروان‌رو در [[قرون وسطا]]، از گانسو می‌گذرد. این استان در قرن ۱۳م به پایگاه مستحکم مسلمانان تبدیل شد. در قرن ۱۹ پایگاه شورش مسلمانان<ref>Muslim Rebellion</ref> بود (۱۸۶۲‌ـ‌۱۸۷۷) که مقامات چینی به‌شدت آن را سرکوب کردند. در اواخر قرن ۱۹ قحطی بزرگی منطقه را فراگرفت. استان مزبور در زلزله‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۲ به‌شدت آسیب دید. در ۱۹۵۴ مرزهای استان شامل ناحیۀ خودمختار [[نینگ شیا هوئی|نینگ‌شیاهویی]]<ref> Ningxia Hui </ref> نیز می‌شد، اما این ناحیه در ۱۹۸۵ از گانسو جدا شد. بخش شرقی استان مزبور اراضی بادرفتی<ref>Autonomous Region </ref> حاصل‌خیزی دارد. رشته‌کوه‌های نان ‌شان<ref> Nan shan </ref>&nbsp;و کیلیان<ref>Qilian </ref> در امتداد بخش عمدۀ مرز شمالی استان واقع شده‌اند. بین کوه‌های غرب و بیابان‌ آلاشان<ref>Ala Shan Desert