کودای، زولتان (۱۸۸۲ـ۱۹۶۷): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}کودای، | }}کودای، زولتان (۱۸۸۲ـ۱۹۶۷)(Kodaly, Zoltan)<br/> [[File:35341600.jpg|thumb|کودای زولتان]] | ||
[[پرونده:Kodaly, Zoltan.jpg|بندانگشتی|زولتان کودای]] | |||
آهنگساز و متخصص تعلیم و تربیت مجار. با همکاری [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)|بلا بارتوک]]<ref>Béla Bartók</ref> به ضبط و ترانه نویسی موسیقی محلی مجار پرداخت، و گامها و ریتمهای آن را در قالب سبک ملیگرایانۀ ظریفی تجسم بخشید. ازجمله آثار اوست: کانتات ''پسالموس هونگاریکوس (مزمور مجار)''<ref> ''Psalmus Hungaricus''</ref> (۱۹۲۳)، یک اپرا کمیک به نام ''هاری یانوش''<ref> ''Háry János''</ref> (۱۹۲۵ـ۱۹۲۷)، و رقصها و واریاسیونهای ارکستری. «روش کودای»، آموزش موسیقی در مدارس، کاربرد گستردهای دارد. کودای در کودکی تعلیم [[ویولن]] میگرفت، در گروه کُر یک کلیسای جامع آواز میخواند، و سعی داشت بدون داشتن یک آموزش نظاممند آهنگسازی کند. در سال ۱۹۰۰، پس از زندگی در شهرستانهای کوچک، وارد دانشگاه بوداپست شد تا علوم بخواند، اما در کنسرواتوار نیز ثبت نام کرد. به مطالعه و بررسی ترانۀ محلی مجار پرداخت و در ۱۹۰۶ پایان''''''نامۀ دانشگاهی خود را در این باره نوشت؛ همان سال ''شامگاه تابستانی''<ref> ''Summer Evening''</ref> او نخستین''''''بار در بوداپست اجرا شد .از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴ با همکاری بارتوک به گردآوری ترانه''''''های محلی مشغول بود. در مقام استاد به استخدام کنسرواتوار درآمد و در ۱۹۱۹ معاون مدیر شد. از آغاز جشنواره''''''های انجمن بین''''''المللی موسیقی معاصر<ref> International Society for Contemporary Music</ref> در ۱۹۲۳ آثار او در این جشنواره''''''ها به''''''اجرا درآمدند. در ۱۹۲۴ بئاتریس هَریسون<ref> Beatrice Harrison</ref> زیباترین کار مجلسی او، سونات برای تک''''''نوازی [[ویولنسل|ویولن''''''سل]]، را بارها در [[لندن (انگلستان)|لندن]] اجرا کرد و نخستین اجراهای سوییت هاری یانوش در ۱۹۲۷ و ''رقص''''های ماروسِک''<ref> ''Dances of Marosszék''</ref> در ۱۹۳۰ موفقیت''''''های بیشتری در صحنۀ بین''''''المللی به''''''همراه آوردند. اثر محبوب ''پسالموس هونگاریکوس'' از ۱۹۲۷ در لندن و [[نیویورک]] به''''''اجرا درآمد؛ [[وود، هنری|هنری وود]]<ref> Henry Wood</ref> نیز در کنسرت''''''هایی در ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ در لندن شامگاه تابستانی و ''رقص''''هایی از گالانتا''<ref> ''Dances from Galanta''</ref> را وارد برنامه کرد. ''واریاسیون''''هایی برمبنای یک ترانۀ محلی مجار : طاووس'' <ref> ''Variations on a Hungarian Folksong: The Peacock''</ref>در ۱۹۳۹ برای ارکستر کنسرت ''''''خِبوو<ref> Concertgebouw Orchestra</ref> و ''کنسرتو برای ارکستر''<ref> ''Concert for Orchestra''</ref>در ۱۹۴۱ برای ارکستر سمفونی شیکاگو<ref> Chicago Symphony Orchestra</ref> ساخته شد. آخرین اثر او برای ارکستر سمفونی در دو «به''''''یاد [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)|آرتورو توسکانینی]]<ref> In Memoriam Arturo Toscanini</ref>» بود، که نخستین''''''بار در ۱۹۶۱ در شهر [[لوسرن، شهر|لوسِرن]]<ref> Lucerne </ref> [[سوییس|سوئیس]] به رهبری فِرنتس فریچای<ref>Ferenc Fricsay</ref> به''''''اجرا درآمد. در ۱۹۴۵، کودای رئیس شورای هنرهای مجاری<ref> Hungarian Arts Council</ref> شد، و در ۱۹۶۷ مدال طلای انجمن فیلارمونیک سلطنتی<ref> Royal Philharmonic Society </ref> را دریافت کرد. در ۱۹۶۰ از [[دانشگاه آکسفورد]]<ref>Oxford University | |||
</ref> دکترای افتخاری موسیقی گرفت. | </ref> دکترای افتخاری موسیقی گرفت. | ||