گریگوریان، روبیک (تفلیس ۱۲۹۴ـ بوستون ۱۳۶۹ش): تفاوت میان نسخهها
گریگوریان، روبیک (تفلیس ۱۲۹۴ـ بوستون ۱۳۶۹ش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۸
، ۱ سال پیشبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:RUBIK RUBEN GREGORIAN.jpg|بندانگشتی|418x418پیکسل|روبیک گریگوریان]] | [[پرونده:RUBIK RUBEN GREGORIAN.jpg|بندانگشتی|418x418پیکسل|روبیک گریگوریان]] | ||
<p>نوازنده و معلم [[ویولن]]، رهبر ارکستر و آهنگساز ایرانی ارمنیتبار. ویولُننوازی را ابتدا نزد پدرش فرا گرفت و سپس در [[تفلیس]] و [[پاریس]] پیگیری کرد و به اخذ دیپلم ویولن نائل شد. در بازگشت به ایران در [[هنرستان عالی موسیقی]] تهران کار کرد و گذشتۀ از تدریس ویولن، رهبری آوازهای جمعی (کر) را نیز بهعهده داشت. شهرت او بهسبب گردآوری برخی از ترانههای محلی ایران و تنظیم آنها برای چهار صداست که در دو جلد انتشار یافته است. بههمراه [[محمود، پرویز (تهران ۱۲۸۹ـ امریکا ۱۳۸۳ش)|پرویز محمود]] و چند تن از فارغالتحصیلان هنرستان عالی، بنیادگذاران [[ارکستر سمفونیک تهران]] بودند و به اجرای آثاری از آهنگسازان بزرگ ایران و جهان پرداختند. ''ویولُن کنسرتوی'' پرویز محمود نیز در همین سالها با اجرای او بر روی صحنه رفت. بعد از مهاجرت پرویز محمود به [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، در ۱۳۲۸، روبیک گریگوریان مدتی رئیس هنرستان و رهبر ارکستر سمفونیک بود که در ۱۳۳۲ او نیز به امریکا مهاجرت کرد و در بوستون مقیم شد. در این سالها (۱۳۳۲ـ ۱۳۵۶) به تدریس، رهبری و آهنگسازی براساس تِمهای ایرانی و ارمنی پرداخت. شارل فونتس، رهبر ارکستر معروف امریکایی، از حامیان او بود و برای شناختهشدن آثار روبیک در جهان کوشش کرد. آخرین سفر او به ایران در ۱۳۵۵ـ ۱۳۵۶ بود که به برگزاری کنسرت، مراسم بزرگداشت و یک ترم تدریس در گروه موسیقی [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] پرداخت. از روبیک گریگوریان پارتیتورهای بسیاری حاوی آهنگمایه برای [[پیانو]]، ویولُن، ارکستر سمفونیک و گروه کر براساس تمهای ایرانی و ارمنی، باقی مانده و قطعاتی از نوازندگی او نیز ضبط شده است. قطعه ''سوئیت ایرانی'' او برای ارکستر در ۱۳۵۴ـ ۱۳۵۶ در ایران ضبط و به دفعات از رادیو و تلویزیون پخش شده است.</p> | <p>نوازنده و معلم [[ویولن]]، رهبر ارکستر و آهنگساز ایرانی ارمنیتبار. ویولُننوازی را ابتدا نزد پدرش فرا گرفت و سپس در [[تفلیس]] و [[پاریس، شهر|پاریس]] پیگیری کرد و به اخذ دیپلم ویولن نائل شد. در بازگشت به ایران در [[هنرستان عالی موسیقی]] تهران کار کرد و گذشتۀ از تدریس ویولن، رهبری آوازهای جمعی (کر) را نیز بهعهده داشت. شهرت او بهسبب گردآوری برخی از ترانههای محلی ایران و تنظیم آنها برای چهار صداست که در دو جلد انتشار یافته است. بههمراه [[محمود، پرویز (تهران ۱۲۸۹ـ امریکا ۱۳۸۳ش)|پرویز محمود]] و چند تن از فارغالتحصیلان هنرستان عالی، بنیادگذاران [[ارکستر سمفونیک تهران]] بودند و به اجرای آثاری از آهنگسازان بزرگ ایران و جهان پرداختند. ''ویولُن کنسرتوی'' پرویز محمود نیز در همین سالها با اجرای او بر روی صحنه رفت. بعد از مهاجرت پرویز محمود به [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، در ۱۳۲۸، روبیک گریگوریان مدتی رئیس هنرستان و رهبر ارکستر سمفونیک بود که در ۱۳۳۲ او نیز به امریکا مهاجرت کرد و در بوستون مقیم شد. در این سالها (۱۳۳۲ـ ۱۳۵۶) به تدریس، رهبری و آهنگسازی براساس تِمهای ایرانی و ارمنی پرداخت. شارل فونتس، رهبر ارکستر معروف امریکایی، از حامیان او بود و برای شناختهشدن آثار روبیک در جهان کوشش کرد. آخرین سفر او به ایران در ۱۳۵۵ـ ۱۳۵۶ بود که به برگزاری کنسرت، مراسم بزرگداشت و یک ترم تدریس در گروه موسیقی [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] پرداخت. از روبیک گریگوریان پارتیتورهای بسیاری حاوی آهنگمایه برای [[پیانو]]، ویولُن، ارکستر سمفونیک و گروه کر براساس تمهای ایرانی و ارمنی، باقی مانده و قطعاتی از نوازندگی او نیز ضبط شده است. قطعه ''سوئیت ایرانی'' او برای ارکستر در ۱۳۵۴ـ ۱۳۵۶ در ایران ضبط و به دفعات از رادیو و تلویزیون پخش شده است.</p> | ||
<br><!--36087400--> | <br><!--36087400--> | ||
[[رده:موسیقی]] | [[رده:موسیقی]] | ||
[[رده:ایران - اشخاص]] | [[رده:ایران - اشخاص]] | ||