سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶): تفاوت میان نسخه‌ها

|تحصیلات و محل تحصیل= مدرسه بوربون در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس

|آثار = قماربازان (ح 1890‌ـ‌1895م؛ لوور، پاریس)، خانه مرد حلق‌آویزشده، نقش اشیا: سیب‌های درشت، پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری

}}[[File:25156400.jpg|thumb|تابلوی قماربازان، اثر پل سزان]]

[[پرونده:25156400-3.jpg|بندانگشتی|خانه مرد حلق‌آویزشده اثر پل سزان]]

سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶م)(Cezanne, Paul)<br />  

نقاش [[پست امپرسیونیسم|پُست‌امپرسیونیست]]<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در [[اکس ـ آن ـ پرووانس|اکس ـ ‌آن ـ پرووانس]]<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با [[زولا، امیل (۱۸۴۰ـ۱۹۰۲)|امیل زولا]]<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودی [[بوزار، مدرسه|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)|دولاکروا]]<ref>Delacroix</ref>، [[دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)|دومیه]]<ref>Doumier</ref> و [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)|کوربه]]<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است.  

هنرآموزی واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰م آغاز شد، زمانی که از طریق [[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)|کامی پیسارو]]<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان.  

سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌ آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)|پوسن]]<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت.  

انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر [[کوبیسم]]<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷م شکل گرفت. در ۱۹۹۳م، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹م نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.