اریتره: تفاوت میان نسخه‌ها

'''اقتصاد'''. کشاورزی نقش اساسی در اقتصاد اریتره دارد و تقریباً ۷۹ درصد از فعالیت‌های اقتصادی را به خود اختصاص داده است. پنبه، قهوه، و تنباکو عمده‌ترین فرآورده‌های کشاورزی اریتره را تشکیل می‌دهند و پرورش شتر در جلگه‌ها و بز و گوسفند در ارتفاعات، نیازهای پروتئینی کشور را تأمین می‌کند و فرآورده‌های صنعتی این کشور عبارت‌اند از مصنوعات چرمی و کفش، مواد غذایی، پوشاک، مصنوعات فلزی، و سیگار. جمعیت کم و پایین‌بودن سطح سواد و تحصیلات ازجمله مسائلی است که بر اقتصاد اریتره تأثیر گذاشته و دولت را به برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری بیشتری در این زمینه مکلف کرده است. طلا، نقره،‌ مس، روی، گوگرد، نیکل، کُرُم، پتاس، سنگ‌های بازالتی و آهکی، و نمک ازجمله منابع زیرزمینی این کشورند و هنوز به بهره‌برداری کامل نرسیده‌اند. در سال‌های اخیر عملیاتی برای اکتشاف و بهره‌برداری از ذخایر نفت دریای سرخ به عمل آمده است. تولید نمک، یکی از اقلام صادراتی این کشور محسوب می‌شود و به حدود ۲۰۰هزار تن در سال می‌رسد. با توجه به کرانه‌های طولانی کشور اریتره و موقعیت ممتازی که از نظر استراتژیکی دارد، صنعت ماهی‌گیری در برنامه‌های اقتصادی دولت اریتره قرار دارد و امید است که صید سالانۀ آن به ۷۰هزار تن افزایش یابد.

'''مردم و تاریخ'''. جمعیت اریتره حدود ۵,۲۵۴,۰۰۰ نفر است (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به ۴۳.۴ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. رشد سالانۀ جمعیت آن ۱.۹ درصد است و در حدود ۵۰ درصد‌ از جمعیت آن را قوم تیگرینیا تشکیل می‌دهند. اکثر مردم اریتره مسلمان‌اند و در حدود ۸۵ درصدشان در روستاها به‌سر می‌برند و زبان رسمی آنان عربی و تیگرینیایی است. میانگین امید به زندگی در اریتره ۵۲ سال است و تقریباً ۵۳ درصد از بزرگ‌سالان آن باسوادند. اریتره در زمان امپراتوری [[اکسوم، پادشاهی باستانی|اکسوم]]، بخشی از کشور [[حبشه]] یا اتیوپی امروزی محسوب می‌شد. ترکان عثمانی در قرن ۱۶ این سرزمین را تصرف کردند و با عقد قرارداد ۱۸۹۰ بین اتیوپی و ایتالیا، اریتره به مالکیت ایتالیا درآمد و تا ۱۹۴۱ در تصرف کشور مزبور باقی ‌ماند و به اریتره که در زبان لاتینی به مفهوم دریای سرخ است موسوم شد. با شکست ایتالیا از انگلستان، در [[جنگ جهانی دوم]]، ایتالیا این کشور را تخلیه کرد و کشور مزبور پس از پایان جنگ، طی قطعنامۀ ۱۹۵۰ [[ملل متحد، سازمان|سازمان ملل‌متحد]]،‌ به کشور اتیوپی پیوست. ملّیون و استقلال‌طلبان اریتره که با الحاق میهنشان به اتیوپی مخالف بودند، سر به شورش برداشتند و در ۱۹۹۰ بندر مصوع را تصرف کردند و به مرور بر سراسر اریتره تسلط یافتند و سرانجام طی همه‌پرسی ۱۹۹۳، اکثریت مردم آن به جدایی از اتیوپی و استقلال خود رأی دادند و در ۲۴ مه ۱۹۹۳ اعلام استقلال کردند.