علی اکبر صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه در تهران، در سال 1309 به اروپا رفت و در دانشگاه گان<ref>Ghent</ref> [[بلژیک]] و آکادمی هنرهای زیبای بروکسل معماری خواند. در سال 1306 پس از اتمام تحصیلاتش به ایران برگشت. او در ابتدا از پذیرفتن مشاغل دولتی خودداری کرد و به انجام پروژه‌های شخصی پرداخت. بعد از سال 1318 به عضویت انجمن شهرداری تهران درآمد.  

از مهم‌ترین پروژه‌های صادق در زمینه‌ی طراحی و اجرا به این موارد می‌توان اشاره کرد: طرح مقبره‌ی [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)|رضاشاه]] با همکاری [[محسن فروغی]] و [[کیقباد ظفربختیار|کیقباد ظفر بختیار]] (زمان اتمام بنا: 1329)؛ طرح آرامگاه [[سعدی، مصلح الدین (شیراز ح ۶۰۶ـ ح ۶۹۱ق)|سعدی]] با همکاری محسن فروغی (زمان اتمام بنا: 1330)؛ طرح مجموعه‌ی آپارتمان‌های چهارصد دستگاه پیروزی (فرح‌آباد سابق) در تهران با همکاری منوچهر خرسند، حسین صادق، عباس اژدری (شروع ساخت: 1325 و زمان اتمام: 1329- نقشه‌ی این آپارتمان‌ها توسط گورکن قرابکیان ترسیم شده بود)؛ طرح ساختمان بانک رهنی در [[فردوسی، خیابان|خیابان فردوسی]]؛ طراحی موزه‌ی تبریز؛ پاویون ایران در بروکسل (1337/ 1958) و چندین خانه و ویلای شخصی.  

یکی از مهم‌ترین کارهای علی‌اکبر صادق (به عنوان مهندسی که در اروپا تحصیل کرده بود) در زمان خود، رونق دادن به ساخت مسکن‌های ارزان‌قیمت و اپارتمان بود. طرح ارائه شده‌ی او در مجموعه‌ی چهارصد دستگاه فرح‌آباد در سال 1329، از لحاظ پلان و مصالح به کار رفته، الگوی خانه‌سازی‌های دولتی بعد از آن شد. در این مجموعه چهار مدل ساختمان طراحی شد که در بیش‌تر آن‌ها عناصر سنتی معماری ایران (مثل ایوان، حیاط و بهارخواب) تعبیه شده بود. یکی دیگر از ویژگی‌های مهم این مجموعه، قرار گرفتن توده و حجم بنا در کنار معابر است. تنوع حجمی و فضایی در این مجموعه با توجه به اهمیت و سلسله‌مراتب فضاها، بسیار مناسب و هماهنگ است.