گانسو: تفاوت میان نسخه‌ها

}}(یا: کانسو<ref>Kansu </ref>) استانی در شمال مرکزی [[چین]]، با ۴۵۴هزار کیلومتر مربع مساحت، و ۲۵,۵۷۵,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لانجو]]<ref>Lanzhou </ref> (مرکز استان)، یومن<ref>Yumen </ref>، تیانشویی<ref>Tianshui </ref> (تیانشو)، دون‌هوانگ<ref>Dunhuang </ref>، و جیایوگوان<ref>Jiayuguan </ref>. گانسو دارای صنایع زغال‌سنگ، نفت، تولید نیروی برقابی از رود هوانگ‌هو، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری است. جادۀ ابریشم<ref>Silk Road </ref>، راه کاروان‌رو در قرون وسطا، از گانسو می‌گذرد. این استان در قرن ۱۳م به پایگاه مستحکم مسلمانان تبدیل شد. در قرن ۱۹ پایگاه شورش مسلمانان<ref>Muslim Rebellion</ref> بود (۱۸۶۲‌ـ‌۱۸۷۷) که مقامات چینی به‌شدت آن را سرکوب کردند. در اواخر قرن ۱۹ قحطی بزرگی منطقه را فراگرفت. استان مزبور در زلزله‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۲ به‌شدت آسیب دید. در ۱۹۵۴ مرزهای استان شامل ناحیۀ خودمختار نینگ‌شیاهویی<ref> Ningxia Hui </ref> نیز می‌شد، اما این ناحیه در ۱۹۸۵ از گانسو جدا شد. بخش شرقی استان مزبور اراضی بادرفتی<ref>Autonomous Region </ref> حاصل‌خیزی دارد. رشته‌کوه‌های نان ‌شان<ref> Nan shan </ref>&nbsp;و کیلیان<ref>Qilian </ref> در امتداد بخش عمدۀ مرز شمالی استان واقع شده‌اند. بین کوه‌های غرب و بیابان‌ آلاشان<ref>Ala Shan Desert  

</ref> در شمال منطقۀ کوهپایه‌ای (یخچال‌های طبیعی که در پای کوه تشکیل می‌شوند) واقع شده‌اند که به سمت شمال غربی متمایل است. پس از این منطقه خطوط ارتباطی و ماندگاه‌هایی دیده می‌شود که به دالان گانسو<ref> Gansu Corridor </ref> شهرت دارد، این دالان راه ورودی به سین‌کیانگ و آسیای مرکزی است و سابقاً بخشی از جادۀ ابریشم بود. هوانگ هو<ref>Huang He</ref> رود اصلی استان مزبور است که در بخش میانی آن جریان دارد.