گانسو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
[[پرونده:36026300-1.jpg|بندانگشتی|قلعه جیایوگوان]] | [[پرونده:36026300-1.jpg|بندانگشتی|قلعه جیایوگوان]] | ||
گانْسو (Gansu) | گانْسو (Gansu) | ||
(یا: کانسو<ref>Kansu </ref>) استانی | |||
(یا: کانسو<ref>Kansu </ref>) استانی در شمال مرکزی [[چین]]، با 453,700 کیلومتر مربع مساحت، و 25,019,831 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 5,830 متری از سطح دریا واقع شده است. شهرهای مهم آن عبارتاند از [[لانجو]]<ref>Lanzhou </ref> (مرکز استان)، یومن<ref>Yumen </ref>، تیانشویی<ref>Tianshui </ref> (تیانشو)، دونهوانگ<ref>Dunhuang </ref>، و جیایوگوان<ref>Jiayuguan </ref>. گانسو دارای صنایع [[زغال سنگ|زغالسنگ]]، [[نفت]]، تولید [[نیروی برقابی]] از رود [[هوانگ هه|هوانگ هو]]<ref>Huang He</ref>، استخراج معدن، فرآوری فلزات و [[گردشگری]] است. [[جاده ابریشم|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road </ref>، راه کاروانرو در [[قرون وسطا]]، از گانسو میگذرد. این استان در قرن ۱۳م به پایگاه مستحکم مسلمانان تبدیل شد. در قرن ۱۹ پایگاه شورش مسلمانان<ref>Muslim Rebellion</ref> بود (۱۸۶۲ـ۱۸۷۷) که مقامات چینی بهشدت آن را سرکوب کردند. در اواخر قرن ۱۹ قحطی بزرگی منطقه را فراگرفت. استان مزبور در زلزلههای ۱۹۲۰ و ۱۹۳۲ بهشدت آسیب دید. در ۱۹۵۴ مرزهای استان شامل ناحیۀ خودمختار [[نینگ شیا هوئی|نینگشیاهویی]]<ref> Ningxia Hui </ref> نیز میشد، اما این ناحیه در ۱۹۸۵ از گانسو جدا شد. بخش شرقی استان مزبور اراضی بادرفتی<ref>Autonomous Region </ref> حاصلخیزی دارد. رشتهکوههای نان شان<ref> Nan shan </ref> و کیلیان<ref>Qilian </ref> در امتداد بخش عمدۀ مرز شمالی استان واقع شدهاند. بین کوههای غرب و بیابان آلاشان<ref>Ala Shan Desert | |||
</ref> در شمال منطقۀ کوهپایهای (یخچالهای طبیعی که در پای کوه تشکیل میشوند) واقع شدهاند که به سمت شمال غربی متمایل است. پس از این منطقه خطوط ارتباطی و ماندگاههایی دیده میشود که به دالان گانسو<ref> Gansu Corridor </ref> شهرت دارد، این دالان راه ورودی به سینکیانگ و [[آسیای مرکزی]] است و سابقاً بخشی از جادۀ ابریشم بود. هوانگ هو رود اصلی استان مزبور است که در بخش میانی آن جریان دارد. | </ref> در شمال منطقۀ کوهپایهای (یخچالهای طبیعی که در پای کوه تشکیل میشوند) واقع شدهاند که به سمت شمال غربی متمایل است. پس از این منطقه خطوط ارتباطی و ماندگاههایی دیده میشود که به دالان گانسو<ref> Gansu Corridor </ref> شهرت دارد، این دالان راه ورودی به سینکیانگ و [[آسیای مرکزی]] است و سابقاً بخشی از جادۀ ابریشم بود. هوانگ هو رود اصلی استان مزبور است که در بخش میانی آن جریان دارد. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۹
| گانسو | |
|---|---|
| نام فارسی | گانسو |
| نام های دیگر | کانسو |
| نام لاتین | Gansu |
| کشور | چین |
| موقعیت | شمال مرکزی چین |
| مرکز | لانجو |
| شهرهای مهم | یومن، تیانشویی (تیانشو)، دون هوانگ و جیایوگوان |
| جمعیت | 25,019,831 نفر (۲۰۲۰) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | 453,700 |
| تولیدات و صنایع مهم | صنایع زغال سنگ، نفت، تولید نیروی برقابی ، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری |
گانْسو (Gansu)
(یا: کانسو[۱]) استانی در شمال مرکزی چین، با 453,700 کیلومتر مربع مساحت، و 25,019,831 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 5,830 متری از سطح دریا واقع شده است. شهرهای مهم آن عبارتاند از لانجو[۲] (مرکز استان)، یومن[۳]، تیانشویی[۴] (تیانشو)، دونهوانگ[۵]، و جیایوگوان[۶]. گانسو دارای صنایع زغالسنگ، نفت، تولید نیروی برقابی از رود هوانگ هو[۷]، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری است. جادۀ ابریشم[۸]، راه کاروانرو در قرون وسطا، از گانسو میگذرد. این استان در قرن ۱۳م به پایگاه مستحکم مسلمانان تبدیل شد. در قرن ۱۹ پایگاه شورش مسلمانان[۹] بود (۱۸۶۲ـ۱۸۷۷) که مقامات چینی بهشدت آن را سرکوب کردند. در اواخر قرن ۱۹ قحطی بزرگی منطقه را فراگرفت. استان مزبور در زلزلههای ۱۹۲۰ و ۱۹۳۲ بهشدت آسیب دید. در ۱۹۵۴ مرزهای استان شامل ناحیۀ خودمختار نینگشیاهویی[۱۰] نیز میشد، اما این ناحیه در ۱۹۸۵ از گانسو جدا شد. بخش شرقی استان مزبور اراضی بادرفتی[۱۱] حاصلخیزی دارد. رشتهکوههای نان شان[۱۲] و کیلیان[۱۳] در امتداد بخش عمدۀ مرز شمالی استان واقع شدهاند. بین کوههای غرب و بیابان آلاشان[۱۴] در شمال منطقۀ کوهپایهای (یخچالهای طبیعی که در پای کوه تشکیل میشوند) واقع شدهاند که به سمت شمال غربی متمایل است. پس از این منطقه خطوط ارتباطی و ماندگاههایی دیده میشود که به دالان گانسو[۱۵] شهرت دارد، این دالان راه ورودی به سینکیانگ و آسیای مرکزی است و سابقاً بخشی از جادۀ ابریشم بود. هوانگ هو رود اصلی استان مزبور است که در بخش میانی آن جریان دارد.