امامزاده سلطان حسین
امامزاده سلطان حسین
بنایی در روستای ابیازن از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان واقع شده است. این زیارتگاه در حاشیه جاده و مسیر ارتباطی اصفهان به کاشان و در فاصله حدود 13کیلومتری مرکز شهر نطنز قرار دارد. موقعیت جغرافیایی آن در دامنه کوهستان و دسترسی آسان، آن را به یکی از مراکز زیارتی و گردشگری منطقه تبدیل کرده است.
در منابع انساب و باورهای مذهبی، مدفون در این بقعه به حسین بن علی النقی (امام هادی)، برادر امام حسن عسکری و عموی امام دوازدهم شیعیان، نسبت داده میشود و در برخی اسناد محلی با عنوان «شاه سلطان حسین» از او یاد شده است. با وجود رواج این نسبنامه در فرهنگ عامه و برخی مکتوبات، جزئیات تاریخی زندگی و هجرت او به این منطقه در منابع کهن و اولیه نیامده است و انتساب آن بیشتر بر پایه سنتهای شفاهی و باورهای مذهبی شکل گرفته است.
بنای اصلی این زیارتگاه از یادگارهای دوره صفویه است که در دورههای بعد، بهویژه در عصر قاجار و سدههای اخیر، دستخوش بازسازی، مرمت و توسعه شده است. مجموعه دارای صحنی به مساحت نزدیک به 700مترمربع است و در پیرامون آن فضاهایی مانند شبستان و واحدهای اقامتی برای زائران ساخته شده است. از ویژگیهای معماری این بقعه میتوان به گنبد دوپوش و فیروزهایرنگ آن اشاره کرد که ارتفاع آن از کف به حدود 20 متر میرسد و نمای بیرون آن از دور قابل تشخیص است.
در فضای داخلی حرم، دیوارهای بقعه تا زیر سقف با نقاشیها و آرایههای سنتی آراسته شده است. این نگارهها و تزئینات که ریشههای آن به دوره صفویه بازمیگردد، در دوران قاجار مرمت، تکمیل و بازآرایی شدهاند. بر روی سنگ مزار داخل حرم نیز ضریحی فلزی نصب شده است که محدوده قبر را مشخص میکند. ترکیب معماری صفوی، بازسازیهای دوره قاجار و کاربریهای خدماتی متأخر، این بقعه را به مجموعهای مرکب و فعال در حوزه میراث مذهبی شهرستان نطنز مبدل ساخته است.