پرش به محتوا

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:2042160299.jpg|جایگزین=مصرعی از غزل به خط نستعلیق- هنرمند: بهروز نخستین شاکر|بندانگشتی|400x400پیکسل|مصرعی از غزل به خط نستعلیق- هنرمند: بهروز نخستین شاکر]]
[[پرونده:2042160299.jpg|جایگزین=مصرعی از غزل به خط نستعلیق- هنرمند: بهروز نخستین شاکر|بندانگشتی|400x400پیکسل|مصرعی از غزل به خط نستعلیق- هنرمند: بهروز نخستین شاکر]]
مصرع آغازین یکی از غزل‌های دیوان [[شمس الدین محمد حافظ|حافظ]]، با مطلع خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت/ به قصد جان من زار ناتوان انداخت. این غزل در نسخه‌ی تصحیح [[محمد قزوینی|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 11بیت است و در [[بحر مجتث]] مثمن مخبون محذوف (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن) سروده شده است.
مصرع آغازین یکی از غزل‌های دیوان [[حافظ، شمس الدین محمد ( ـ شیراز ۷۹۲/۷۹۱ق)|حافظ]]، با مطلع خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت/ به قصد جان من زار ناتوان انداخت. این غزل در نسخه‌ی تصحیح [[محمد قزوینی|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 11بیت است و در [[بحر مجتث]] مثمن مخبون محذوف (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن) سروده شده است.


معنای برخی واژگان: شوخ (چرک بدن، گستاخ، جسور)؛ مفتول (به هم پیچیده)؛ نصیبه (قسمت)
معنای برخی واژگان: شوخ (چرک بدن، گستاخ، جسور)؛ مفتول (به هم پیچیده)؛ نصیبه (قسمت)
۴۸٬۴۱۶

ویرایش