ابوترابی فرد، علی اکبر (قم ۱۳۱۸ـ نیشابور ۱۳۷۹)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوتُرابی‌فرد، علی‌اکبر (قم ۱۳۱۸ـ نیشابور ۱۳۷۹)

علی اکبر ابوترابی فرد
زادروز قم ۱۳۱۸ش
درگذشت نیشابور ۱۳۷۹ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل دانشکده الهیات نجف
شغل و تخصص اصلی روحانی
گروه مقاله دین اسلام
علی اکبر ابوترابی فرد

روحانی مبارز ایرانی. دورۀ ابتدایی و متوسطه را در قم گذراند. در ۱۳۳۹ش، در رشتۀ ریاضی دیپلم گرفت. اندکی بعد، وارد حوزۀ علمیه مشهد شد. ادبیات عرب را نزد شیخ علی‌اکبر الهی خراسانی و ادیب نیشابوری، آموخت، سپس راهی قم شد و چندی پس از آن، به نجف رفت و در آزمون دانشکدۀ الهیات نجف، وابسته به الازهر مصر، پذیرفته شد. اما زمان چندانی در آن‌جا نماند و برای تکمیل تحصیلات خود مجدداً به قم بازگشت. در همین ایام، به نهضت امام خمینی (ره) پیوست و در قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ شرکت جست. بار دیگر رهسپار نجف شد (۱۳۴۴) و علاوه‌بر دروس حوزوی همان زمان، در دانشکدۀ الهیات نجف به تحصیل پرداخت. در آغاز فعالیت‌های سیاسی خود، چندین‌بار، به‌طور ناشناس، برای رساندن اعلامیه‌های امام خمینی (ره)، به ایران آمد تا این‌که، در ۱۳۴۹ش، در یکی از همین سفرهای خود به ایران، در مرز خسروی دستگیر و در قصر شیرین زندانی شد و سپس به زندان کرمانشاه و از آن‌جا به زندان اوین منتقل گردید و شش ماه بعد آزاد شد. چندی بعد به مبارزۀ مسلحانه روی آورد و برای آوردن اسلحه از لبنان به ایران با سید علی اندرزگو به همکاری پرداخت. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تا اوایل ۱۳۵۹، رئیس کمیته انقلاب اسلامی قزوین بود. با آغاز جنگ، در شهریور ۱۳۵۹، به خدمت ستاد جنگ‌های نامنظم، درآمد و در کنار مصطفی چمران به مبارزه با متجاوزان عراقی پرداخت. در ۱۳۵۹، به اسارت نیروهای عراقی درآمد. در بازجویی، خود را پیشه‌ور و شاگرد بزاز معرفی کرد؛ اما خبر شهادت او در ایران باعث شناسایی هویت وی نزد عراقی‌ها شد. او پس از تحمل دوازده ماه زندان انفرادی و شکنجه‌های فراوان اجازۀ پیوستن به اسیران ایرانی را یافت. مدتی که در اردوگاه‌های مختلف عراق به‌سر می‌برد تأثیر زیادی در تقویت روحیۀ اسیران ایرانی و انسجام آنان داشت. او نزدیک به دَه سال را در اسارت گذراند و سرانجام، در ۲۵ شهریور ۱۳۶۹، به ایران بازگردانده شد و، طی حکمی از سوی رهبر انقلاب، به نمایندگی ایشان در ستاد امور آزادگان منصوب شد. ابوترابی‌فرد در چهارمین و پنجمین دورۀ مجلس شورای اسلامی، به نمایندگی از طرف مردم تهران انتخاب شد. در بهمن ۱۳۷۴، در تأسیس جمعیت دفاع از ارزش‌های انقلاب اسلامی. شرکت و نقش فعال داشت. او در اثر سانحه رانندگی درگذشت.