امامزاده غائب
امامزاده غائب
بقعه تاریخی منسوب به شاه اسماعیل بن موسی بن جعفر در جنوب غربی کاشان، در فاصله‌ای اندک از آرامگاه فیض کاشانی و در محدوده خیابان صنعتکار واقع شده است. این بنا در میان اراضی پیرامونی و بافت باغی-مسکونی این منطقه جای دارد و بر اساس باورهای عامیانه و روایات محلی، نام‌گذاری آن به «غایب» با داستان پنهان‌شدن و ناپدید شدن مدفون آن در مواجهه با مخالفان پیوند خورده است.
حسن نراقی در کتاب معتبر «آثار تاریخی شهرستان‌های کاشان و نطنز»، ضمن معرفی این اثر، به وجود گنبدی مخروطی با پوشش کاشی فیروزه‌ای، صحن و سرا و ضریح چوبی مشبک در این بقعه اشاره کرده است. استناد به کتیبه سنگی بقعه که با خط ثلث برجسته و صلوات کبیره بر چهارده معصوم نگاشته شده، تاریخ ساخت یا تعمیر آن را به سال ۹۲۰ق در عصر صفوی، و در زمان درویش خادم علی بن عبدالعلی می‌رساند.
از نظر معماری، هسته مرکزی بقعه شامل یک گنبدخانه با فضای هشت‌ضلعی پیرامونی است که در دوره‌های بعد توسعه یافته و فضاهایی نظیر مسجد، حسینیه و حیاط به آن افزوده شده است. در داخل گنبدخانه نیز یک سنگ‌قبر مرمرین منقوش به کتیبه‌ای به خط ثلث متعلق به اواخر دوره صفویه قرار دارد که بر قدمت و اصالت تاریخی این مکان گواهی می‌دهد. این زیارتگاه تاریخی با وجود پیشینه صفوی و اهمیت معماری، تاکنون در فهرست آثار ملی ایران به ثبت نرسیده است.