لایبید
لایبید (Laybid)
شهری در مناطق شمال غربی استان اصفهان، شهرستان میمه و وزوان، و مرکز بخش لایبید. در نخستین تقسیمات کشوری ایران از توابع بخش میمه در شهرستان کاشان بود؛ در سال 1369ش با تشکیل شهرستان برخوار و میمه جزو این شهرستان شد؛ در سال 1386ش همزمان با تشکیل شهرستان شاهین‌شهر و میمه، آبادی لایبید هم به شهر ارتقا یافت و شهرداری آن در سال بعد دایر شد؛ در سال 1403ش شهرستان اخیر نیز براساس مصوبۀ هیأت دولت به دو شهرستان مجزا تقسیم شده و در تقسیمات پس از آن شهر لایبید در قالب بخش لایبیدِ شهرستان میمه و وزوان معرفی گردید. در مورد وجه تسمیۀ لایبید روایتی شفاهی مبنی بر شکل‌گیری اولیۀ آبادی در میان درختان بید رایج است که چندان پایۀ مستندی ندارد؛ با این‌حال ضبط این کلمه در لغتنامۀ دهخدا به صورت لایبید شاهدی بر ارتباط این واژه با کلمۀ بید است. لایبید با ارتفاع 2,200متر در منطقه‌ای کوهستانی با آب‌وهوای معتدل مایل به سرد و نیمه‌خشک، در فاصلۀ 260کیلومتری جنوب غرب تهران، 130کیلومتری شمال غرب اصفهان، 45کیلومتری غرب میمه، و در مسیر جادۀ فرعی میمه به گلپایگان واقع شده است. در جنوب شرق به روستاهای لوشاب و حسن رباط راه دارد و روستا و پناهگاه حیات وحش موته در شمال شرق آن واقع شده‌اند. چند چشمۀ طبیعی و دره‌های سرسبز و باغات میوه از جاذبه‌های این شهر است.
در سرشماری سراسری 1395ش جمعیت آن 1,832نفر بوده است. مردم لایبید به زبان فارسی (گویش محلی) سخن می‌گویند و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. اقتصاد شهر برپایۀ بهره‌برداری از معادن سنگ تزئینی (ساختمانی) استوار است و بیشتر ساکنان لایبید در معادن و کارخانه‌های سنگبری و مشاغل وابسته به آن (مانند حمل‌ونقل) مشغول هستند. پس از آن کشاورزی و باغداری و همچنین با توجه به مراتع گستردۀ پیرامون شهر دامپروری نیز از دیگر مشاغل اصلی مردم این منطقه است. غلات و حبوبات، انگور، گردو، بادام، سیب، آلوچه، زعفران، زیره، زردآلو و گلابی محصولات کشاورزی این شهر است.