ابن ابی لیلی، محمد (کوفه ۷۰ـ همان جا ۱۴۸ق): تفاوت میان نسخهها
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
ابن ابی لِیلی، محمد (کوفه ۷۰ـ همانجا ۱۴۸ق)<br> | ابن ابی لِیلی، محمد (کوفه ۷۰ـ همانجا ۱۴۸ق)<br> | ||
<p>فقیه، محدث و قاضی [[کوفه]]. پدرش از تابعان معروف و شیعیمذهب بود. ابن ابی لیلی در فقه از اصحاب رأی و همپایۀ ابوحنیفه بهشمار میرفت، اما این دو در مسائل فقهی و احکام قضا سخت بر کار یکدیگر خرده میگرفتند. [[امامیه]] او را میستایند و راستگو میشمارند. [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)|شیخ طوسی]] او را از اصحاب [[امام جعفر صادق|امام صادق]] (ع) شمرده است. ۳۳ سال قاضی کوفه بود. بعضی از امامیه معتقدند که خلاف رأی [[امام محمد باقر|امام باقر]] (ع) و امام صادق (ع) قضاوت نمیکرد. [[شعبی، ابوعمرو عامر (کوفه ۲۰/۱۹ـ۱۰۳ق)|شعبی]]، نافع عمری و عطیّۀ عوفی از مشایخ او بودهاند و کسانی چون [[ابویوسف قاضی، یعقوب (کوفه ۱۱۳ـ بغداد ۱۸۲ق)|قاضی ابویوسف]]، [[ابن ابی عمیر، ابواحمد محمد ( ـ۲۱۷ق)|ابن ابی عُمیر]]، [[ | <p>فقیه، محدث و قاضی [[کوفه]]. پدرش از تابعان معروف و شیعیمذهب بود. ابن ابی لیلی در فقه از اصحاب رأی و همپایۀ ابوحنیفه بهشمار میرفت، اما این دو در مسائل فقهی و احکام قضا سخت بر کار یکدیگر خرده میگرفتند. [[امامیه]] او را میستایند و راستگو میشمارند. [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)|شیخ طوسی]] او را از اصحاب [[امام جعفر صادق|امام صادق]] (ع) شمرده است. ۳۳ سال قاضی کوفه بود. بعضی از امامیه معتقدند که خلاف رأی [[امام محمد باقر|امام باقر]] (ع) و امام صادق (ع) قضاوت نمیکرد. [[شعبی، ابوعمرو عامر (کوفه ۲۰/۱۹ـ۱۰۳ق)|شعبی]]، نافع عمری و عطیّۀ عوفی از مشایخ او بودهاند و کسانی چون [[ابویوسف قاضی، یعقوب (کوفه ۱۱۳ـ بغداد ۱۸۲ق)|قاضی ابویوسف]]، [[ابن ابی عمیر، ابواحمد محمد ( ـ۲۱۷ق)|ابن ابی عُمیر]]، [[شعبة بن عیاش|شعبه]]، وکیع، ابن جریج، ابونعیم و [[سفیان ثوری (کوفه ۹۵/۹۷ـ بصره ۱۶۱ق)|سفیان ثوری]] از او حدیث شنیدند. آرای فقهی او از طریق ابویوسف، در کتاب ''مااختلف فیه ابوحنیفة'' و ''ابن ابی لیلی'' منعکس شده است.</p> | ||
<br><!--11022500--> | <br><!--11022500--> | ||
[[رده:دین اسلام]] | [[رده:دین اسلام]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۰
ابن ابی لِیلی، محمد (کوفه ۷۰ـ همانجا ۱۴۸ق)
فقیه، محدث و قاضی کوفه. پدرش از تابعان معروف و شیعیمذهب بود. ابن ابی لیلی در فقه از اصحاب رأی و همپایۀ ابوحنیفه بهشمار میرفت، اما این دو در مسائل فقهی و احکام قضا سخت بر کار یکدیگر خرده میگرفتند. امامیه او را میستایند و راستگو میشمارند. شیخ طوسی او را از اصحاب امام صادق (ع) شمرده است. ۳۳ سال قاضی کوفه بود. بعضی از امامیه معتقدند که خلاف رأی امام باقر (ع) و امام صادق (ع) قضاوت نمیکرد. شعبی، نافع عمری و عطیّۀ عوفی از مشایخ او بودهاند و کسانی چون قاضی ابویوسف، ابن ابی عُمیر، شعبه، وکیع، ابن جریج، ابونعیم و سفیان ثوری از او حدیث شنیدند. آرای فقهی او از طریق ابویوسف، در کتاب مااختلف فیه ابوحنیفة و ابن ابی لیلی منعکس شده است.