پرش به محتوا

تکیه خوانساری: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱۹: خط ۱۹:
[[پرونده:2042163761- 2.jpg|جایگزین=تصویری از داخل بقعه و مزارهایش|بندانگشتی|تصویری از داخل بقعه و مزارهایش]]
[[پرونده:2042163761- 2.jpg|جایگزین=تصویری از داخل بقعه و مزارهایش|بندانگشتی|تصویری از داخل بقعه و مزارهایش]]
[[پرونده:2042163761- 3.jpg|جایگزین=نمای داخلی بنا|بندانگشتی|نمای داخلی بنا]]
[[پرونده:2042163761- 3.jpg|جایگزین=نمای داخلی بنا|بندانگشتی|نمای داخلی بنا]]
(یا: قبة‌العلماء؛ آرامگاه آقاحسین خوانساری) آرامگاه یا تکیه‌ای مجلل، واقع در گورستان تاريخی [[تخت فولاد، گورستان|تخت فولاد]] [[اصفهان]]، مربوط به اواخر دورۀ [[صفویه]]. تكيۀ خوانساری به دليل وجود مقبرۀ [[خوانساری، آقاحسین (۱۰۱۶ـ اصفهان ۱۰۹۸/ ۱۰۹۹ق)|آقاحسین خوانساری]] به اين نام معروف شده است. اين تكيه پس از آقاحسین خوانساری محل دفن بسياری از عالمان دینی عهد صفوی و پس از آن شد و به همين دليل به آن قبةالعلماء نیز می‌گویند. آقاحسین خوانساری در یکی از سال‌های ۱۰۹8 یا ۱۰۹9ق درگذشت و پیکرش به تخت فولاد كه در آن زمان به صحرای بابا ركن‌الدین شهرت داشت منتقل و در زمین‌های خارج از تكیۀ بابا ركن‌الدین دفن شد. به دستور [[سلیمان صفوی اول|شاه سلیمان صفوی]] در همان سال درگذشتش بقعۀ فعلی بر روی مزارش بنا شد. پس از آقا حسین خوانساری افراد بسیاری، از جمله فرزندش [[آقاجمال خوانساری|آقاجمال‌الدین محمد خوانساری]] و محمدباقر فشارکی، در آن دفن شده‌اند. ظاهرا این تنها بقعه‌ای است که در دورۀ صفوی به دستور پادشاه وقت، بر روی مزار یکی از عالمان آن دوره بنا شده است.   
(یا: قبة‌العلماء؛ آرامگاه آقاحسین خوانساری) آرامگاه یا تکیه‌ای مجلل، واقع در گورستان تاريخی [[تخت فولاد، گورستان|تخت فولاد]] [[اصفهان، شهر|اصفهان]]، مربوط به اواخر دورۀ [[صفویه]]. تكيۀ خوانساری به دليل وجود مقبرۀ [[خوانساری، آقاحسین (۱۰۱۶ـ اصفهان ۱۰۹۸/ ۱۰۹۹ق)|آقاحسین خوانساری]] به اين نام معروف شده است. اين تكيه پس از آقاحسین خوانساری محل دفن بسياری از عالمان دینی عهد صفوی و پس از آن شد و به همين دليل به آن قبةالعلماء نیز می‌گویند. آقاحسین خوانساری در یکی از سال‌های ۱۰۹8 یا ۱۰۹9ق درگذشت و پیکرش به تخت فولاد كه در آن زمان به صحرای بابا ركن‌الدین شهرت داشت منتقل و در زمین‌های خارج از تكیۀ بابا ركن‌الدین دفن شد. به دستور [[سلیمان صفوی اول|شاه سلیمان صفوی]] در همان سال درگذشتش بقعۀ فعلی بر روی مزارش بنا شد. پس از آقا حسین خوانساری افراد بسیاری، از جمله فرزندش [[آقاجمال خوانساری|آقاجمال‌الدین محمد خوانساری]] و محمدباقر فشارکی، در آن دفن شده‌اند. ظاهرا این تنها بقعه‌ای است که در دورۀ صفوی به دستور پادشاه وقت، بر روی مزار یکی از عالمان آن دوره بنا شده است.   


این بنا در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۹۴ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.     
این بنا در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۹۴ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.     
سرویراستار، ویراستار
۳۷٬۶۲۰

ویرایش