ریمینی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6 | {{الگو:جعبه اطلاعات شهر6 | ||
| کشور =ایتالیا | | کشور =ایتالیا | ||
خط ۲۲: | خط ۲۱: | ||
| برخی بناهای مهم =طاق نصرت اوگوستوس (27پم) و پل تیبریوس(21م) | | برخی بناهای مهم =طاق نصرت اوگوستوس (27پم) و پل تیبریوس(21م) | ||
| شهر ها و آبادی های مهم = | | شهر ها و آبادی های مهم = | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:22223500-1.jpg|بندانگشتی|پل تیبریوس، ریمینی]]ریمینی (Rimini) | |||
[[ | |||
(به رومی: آریمینیوم<ref>Ariminum</ref>) بندر صنعتی و شهر تفریحی در امیلیا ـ رومانیا<ref>Emilia-Romagna </ref>، در | (به رومی: آریمینیوم<ref>Ariminum</ref>) بندر صنعتی و شهر تفریحی در [[امیلیا ـ رومانیا]]<ref>Emilia-Romagna </ref>، در [[ایتالیا]]، بر ساحل [[آدریاتیک، دریای|دریای آدریاتیک]]<ref>Adriatic Sea </ref>، در مصب رود مارکیا<ref>Marecchia River </ref>، به فاصلۀ ۴۵کیلومتری جنوب شرقی [[فورلی، شهر|فورلی]]<ref>Forli </ref>. جمعیت آن 148,688 نفر است (۲۰۲۱) و 135.79 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده است. [[ماکارونی]]، [[کفش]]، پارچه، و لوازم خانه تولید میکند. در دوران روم، پایانۀ [[فلامینیا، جاده|جادۀ فلامینیا]]<ref>Flaminian Way </ref> از [[رم، شهر|رم]] بود. در [[جنگ جهانی دوم]] ضلع شرقی خط دفاعی «گوتیک» آلمان را تشکیل میداد و در نبردهای شدید سپتامبر ۱۹۴۴، که بهتصرّف ریمینی بهدست [[متفقین]] انجامید، خسارت زیادی به شهر وارد شد. ریمینی، که در ابتدا شهری اومبریایی<ref>Umbrian </ref> بود، در ۲۸۶پم بهتصرّف روم درآمد و به بندری مهم تبدیل شد و جادههای فلامینیا، آیمیلا<ref>Aemilian Way </ref> و پوپیلی<ref>Popilian Way </ref> (به [[ونیز]]) از آن میگذشت. سپس به ترتیب بهتصرّف بیزانسیها<ref>Byzantines </ref>، [[گوت ها]]<ref>Goth </ref>، [[لومبارد]]<ref>Lombard </ref>ها و [[فرانک ها]]<ref>Frank </ref> درآمد. در ۱۲۳۹م خاندان مالاتستا<ref>Malatesta </ref> به مدت سه قرن بر شهر فرمان راندند. در ۱۵۰۳م به ونیزیها فروخته شد. واز ۱۵۲۸ تا ۱۸۶۰ بخشی از سرزمینهای پاپ بود. بقایای رومی شهر عبارتاند از طاق نصرت اوگوستوس (۲۷پم) و پل تیبریوس<ref>Bridge of Tiberius </ref> (۲۱م). کلیسای جامع رنسانس، متعلق به اواخر قرن ۱۳م، دارای تندیسها و نقاشیهای روی سقف و دیوار است. این شهر یک کاخ از قرن ۱۳م و بقایای قلعهای از قرن ۱۵م، نگارخانه، کتابخانه و چند موزه نیز دارد. هرساله میلیونها گردشگر از نوار ساحلی ۵۰کیلومتری ریمینی دیدن میکنند. توسعۀ صنعت [[گردشگری]] در قرن ۱۹، با احداث راهآهن (۱۸۶۱)، فرودگاه میراماره<ref>Miramare</ref> (۱۹۵۸) و بزرگراه در دهۀ ۱۹۶۰ صورت گرفت.<br /> <!--22223500--> | ||
[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی ایتالیا]] | [[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی ایتالیا]] |
نسخهٔ کنونی تا ۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰
ریمینی | |
---|---|
کشور | ایتالیا |
نام فارسی | ریمینی |
نام لاتین | Rimini |
جمعیت | 148,688 نفر (۲۰۲۱) |
موقعیت | 45کیلومتری جنوب شرقی فورلی |
ارتفاع از سطح دریا | ۶ متر |
تولیدات و صنایع مهم | ماکارونی، کفش، پارچه و لوازم خانه |
برخی بناهای مهم | طاق نصرت اوگوستوس (27پم) و پل تیبریوس(21م) |
مساحت | 135.79 کیلومتر مربع |

ریمینی (Rimini)
(به رومی: آریمینیوم[۱]) بندر صنعتی و شهر تفریحی در امیلیا ـ رومانیا[۲]، در ایتالیا، بر ساحل دریای آدریاتیک[۳]، در مصب رود مارکیا[۴]، به فاصلۀ ۴۵کیلومتری جنوب شرقی فورلی[۵]. جمعیت آن 148,688 نفر است (۲۰۲۱) و 135.79 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده است. ماکارونی، کفش، پارچه، و لوازم خانه تولید میکند. در دوران روم، پایانۀ جادۀ فلامینیا[۶] از رم بود. در جنگ جهانی دوم ضلع شرقی خط دفاعی «گوتیک» آلمان را تشکیل میداد و در نبردهای شدید سپتامبر ۱۹۴۴، که بهتصرّف ریمینی بهدست متفقین انجامید، خسارت زیادی به شهر وارد شد. ریمینی، که در ابتدا شهری اومبریایی[۷] بود، در ۲۸۶پم بهتصرّف روم درآمد و به بندری مهم تبدیل شد و جادههای فلامینیا، آیمیلا[۸] و پوپیلی[۹] (به ونیز) از آن میگذشت. سپس به ترتیب بهتصرّف بیزانسیها[۱۰]، گوت ها[۱۱]، لومبارد[۱۲]ها و فرانک ها[۱۳] درآمد. در ۱۲۳۹م خاندان مالاتستا[۱۴] به مدت سه قرن بر شهر فرمان راندند. در ۱۵۰۳م به ونیزیها فروخته شد. واز ۱۵۲۸ تا ۱۸۶۰ بخشی از سرزمینهای پاپ بود. بقایای رومی شهر عبارتاند از طاق نصرت اوگوستوس (۲۷پم) و پل تیبریوس[۱۵] (۲۱م). کلیسای جامع رنسانس، متعلق به اواخر قرن ۱۳م، دارای تندیسها و نقاشیهای روی سقف و دیوار است. این شهر یک کاخ از قرن ۱۳م و بقایای قلعهای از قرن ۱۵م، نگارخانه، کتابخانه و چند موزه نیز دارد. هرساله میلیونها گردشگر از نوار ساحلی ۵۰کیلومتری ریمینی دیدن میکنند. توسعۀ صنعت گردشگری در قرن ۱۹، با احداث راهآهن (۱۸۶۱)، فرودگاه میراماره[۱۶] (۱۹۵۸) و بزرگراه در دهۀ ۱۹۶۰ صورت گرفت.