ووهان: تفاوت میان نسخه‌ها

|بناهای مهم=

}}

رودبندر و مرکز استان [[هوبی]]<ref>Hubei

</ref>، در مرکز [[چین]]، در محل تلاقی رودهای هان<ref>Han</ref> و [[چانگ جیانگ]]<ref> Chang Jiang </ref>، با 13,739,000 نفر جمعیت‌ (۲۰۲۲) و 8,494 کیلومتر مربع مساحت. در ۱۹۵۰ به‌منزلۀ یکی از بزرگ‌ترین مناطق صنعتی چین، با ادغام هانکو<ref>Hankou </ref>، هانیانگ<ref>Hanyang </ref>، و [[ووچانگ]]<ref>Wuchang </ref> ایجاد شد. تولیدات آن شامل [[آهن]]، [[فولاد]]، ماشین‌آلات، پارچه، [[مواد غذایی]] و [[نوشابه]]، کابل‌های [[فیبر نوری]] و کود شیمیایی است. ووهان از سه شهر مذکور تشکیل شد. رود هان، که به رود چانگ ‌جیانگ می‌‌ریزد، سکو<ref>bank </ref>ی چپ چانگ‌ جیانگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند. ووچانگ در ساحل راست<ref>right bank</ref> چانگ ‌جیانگ، هانکو در ساحل چپ هان، و هانیانگ در ساحل راست هان قرار دارند. ووچانگ مرکز اداری و فرهنگی و مقرّ فرمانداری استان هوبی و قدیمی‌تر از دو شهر دیگر و سنتی‌تر از آن‌هاست. کارخانه‌های پنبه‌ریسی و پارچه‌های پشمی و تعمیرگاه‌های [[راه آهن|راه‌آهن]] در این شهر قرار دارند و در حومۀ شمال شرقی آن مجتمع بزرگ آهن و فولاد ساخته شده است. دانشگاه ووهان<ref> Wuhan University </ref> نیز در حومۀ آن قرار دارد. ووچانگ نقطۀ آغاز [[چین، انقلاب|انقلاب چین]]<ref>Chinese Revolution </ref> در اکتبر ۱۹۱۱ بود که به سرنگونی سلسلۀ [[چینگ]]<ref>Qing </ref> و استقرار جمهوری خلق چین<ref>Peoples Republic of China</ref> انجامید. هانکو بزرگ‌ترین شهر در بین این سه شهر است و دوسوم جمعیت ووهان را در خود جا داده است. هانکو مرکز مهم تجاری و تولیدی است و از نخستین شهرهای درون‌بومی چین بود که در ۱۸۶۱ به روی تجارت خارجی باز شد. زمین‌های اختصاصی سابق قدرت‌های خارجی اکنون به مراکز تولیدی و کسب‌وکار شهر تبدیل شده‌اند. هانکو از ۱۹۴۹ به‌بعد شاهد توسعۀ گسترده صنعتی در زمینه‌های تولید [[پنبه]]، [[ابریشم]]، وسایط نقلیه، [[کاغذسازی]]، و تعمیر [[کشتی]] بوده است. هانیانگ مرکز [[صنایع سنگین]] در مجتمع شهری ووهان است. آهن و فولاد و اسلحه تولید می‌کند. دارای کارخانه‌های بزرگ پارچه‌های نخی است.