پارسا پیروزفر: تفاوت میان نسخه‌ها

بازیگر ایرانی سینما و تلویزیون، و کارگردان، نویسنده و بازیگر تئاتر. سال 1370 تحصیل در رشته‌ی نقاشی را در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] آغاز کرد و در سال 1376 فارغ‌التحصیل شد. از سال 1370 تا 1374 در تئاترهای دانشجویی و تئاتر عروسکی به بازی پرداخت. فیلم ''پری'' (1373) نخستین تجربه‌ی جدی او در عرصه‌ی بازیگری است و [[اسکویی، مهین|مهین اسکویی]] و [[سمندریان، حمید (تهران ۱۳۱۰ ـ۱۳۹۱ش)|حمید سمندریان]] اساتید او در زمینه‌ی بازیگری به شمار می‌آیند. از سال 1373 تا 1376 به گویندگی در زمینه‌ی دوبلاژ پرداخت و گرافیک و ساخت تیزر را نیز دنبال کرد. پیروزفر غیر از بازی در فیلم‌های سینمایی در سریال‌های ''[[در پناه تو]]'' ([[لبخنده، حمید|حمید لبخنده]]- 1373)، ''[[در قلب من]]'' (حمید لبخنده- 1376)، ''[[سفر سبز (تلویزیون)|سفر سبز]]'' ([[محمدحسین لطیفی]]- 1380)، ''در چشم باد'' ([[جعفری جوزانی، مسعود (جوزان ملایر ۱۳۲۷ش)|مسعود جعفری جوزانی]]- 1382 تا 1387) و در تئاترهای ''بینوایان'' (بر اساس رمان ویکتور هوگو- [[غریب پور، بهروز (سنندج ۱۳۲۹ش)|بهروز غریب‌پور]]، 1374- 1376) و ''بانو آئوئی'' (نوشته‌ی [[میشیما، یوکیو (۱۹۲۵ـ۱۹۷۰)|یوکیو میشیما]]- بهرام بیضائی، 1376- 1377) بازی کرده است.  

پیروزفر طی سال‌های فعالیتش از اوائل دهه‌ی 1370 تاکنون نقش‌های مهمی را در سینما، تئاتر و تلویزیون بازی کرده و جوایز و افتخارات زیادی را نیز به دست آورده که برخی از آنها اشاره می‌کنیم: نامزد تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشن خانه‌ی سینما برای بازی در فیلم ''شیدا'' (۱۳۷۹)؛ نامزد تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشن خانه‌ی سینما برای بازی در فیلم ''[[اعتراض (فیلم)|اعتراض]]'' (۱۳۷۹)؛ نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از بیست و دومین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم فجر برای بازی در فیلم ''[[مهمان مامان]]'' (۱۳۸۲)؛ برنده‌ی تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از هشتمین جشن خانه‌ی سینما برای بازی در فیلم ''مهمان مامان'' (۱۳۸۳)؛ برنده‌ی تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد درام تلویزیونی از دوازدهمین جشن دنیای تصویر (حافظ) برای بازی در سریال ''در چشم باد'' (۱۳۸۹)؛ برنده‌ی تندیس زرین بهترین بازیگر مرد در بخش بین‌الملل برای بازی در تئاتر ''ماتریوشکا'' در سی و پنجمین جشنواره‌ی تئاتر فجر (1395).