جنبش مسلمانان مبارز: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>عنوان تشکلی سیاسی از نواندیشان مذهبی ایران. پیشینۀ این گروه از نظر تاریخی به دهۀ ۱۳۲۰ش و نهضت خداپرستان سوسیالیست به رهبری [[نخشب، محمد (تهران ۱۳۰۲ـ نیویورک ۱۳۵۵ش)|محمد نخشب]] می‌رسد. برخی اعضای این حزب، ازجمله نخشب، بعدها حزب مردم ایران را بنیانگذاری کردند که یکی از اعضای آن حبیب‌الله پیمان بود. این حزب در ۱۳۳۰ به [[جبهه ملی|جبهۀ ملّی]] نزدیک شد و تا ۱۳۳۹ نیز ارتباط نزدیکی با جبهۀ ملّی دوم و سپس [[نهضت آزادی ایران]] برقرار کرد. پس از انحلال جبهه ملّی دوم، پیمان به‌همراه [[سامی، کاظم (مشهد ۱۳۱۲ـ تهران ۱۳۶۷ش)|کاظم سامی]] و [[شریعتمداری، علی (شیراز ۱۳۰۲ش)|علی شریعتمداری]]، سازمانی به‌نام جنبش انقلابی مردم ایران با عنوان اختصاری «[[جاما]]» پایه‌گذاری کردند که در آستانۀ [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] دچار اختلاف نظر شد. سپس، پیمان به‌همراه عده‌ای از هم‌فکرانش ازجمله حسن افتخار و سید‌ جعفر عباس‌زادگان، جنبش مسلمانان مبارز را پدید آوردند و با انتشار هفته‌نامۀ ''امّت'' به فعالیت سراسری پرداختند. مشی سیاسی آنان پیروی از رهبری [[امام خمینی]] (ره) و همکاری با گروه‌های هم‌فکر و هم‌هدف در مسیر انقلاب بود، امّا فعالیت‌های مشترک آنان با مجاهدین و برخی گروه‌های تندرو، و نیز انتقادها و مخالفت آنان با دولت موقت، شورای انقلاب و حزب جمهوری اسلامی، رفته‌رفته این گروه را در زمرۀ گروه‌های اُپوزیسیون قرار داد. سرانجام به‌ناچار در خرداد ۱۳۶۰ که برخورد شدیدی میان نیروهای جمهوری اسلامی و مخالفان پیش آمد، جنبش مسلمانان مبارز نیز تعطیل اعلام شد. دفاتر حزبی جنبش در تهران و سراسر ایران، با عنوان دفتر امت فعالیت می‌کرد. این گروه، پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ و روی کار آمدن دولت [[خاتمی، محمد (اردکان یزد ۱۳۲۲ش)|سیّد محمّد خاتمی]]، بار دیگر فعالیت‌های خود را همچنان با رهبری حبیب‌الله پیمان به‌صورت برگزاری جلساتی آغاز کرد، اما دیگر به وضع سابق بازنگشت.</p>