هبی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات استان های آسیا | {{جعبه اطلاعات استان های آسیا | ||
|نام فارسی =هبی | |نام فارسی =هبی | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۰: | ||
|مساحت(کیلومتر مربع)=188,800 | |مساحت(کیلومتر مربع)=188,800 | ||
|تولیدات و صنایع مهم=پارچه بافی، زغال سنگ، آهن، فولاد، و نفت؛ کشاورزی و داروسازی | |تولیدات و صنایع مهم=پارچه بافی، زغال سنگ، آهن، فولاد، و نفت؛ کشاورزی و داروسازی | ||
}}(یا: هوپی<ref>Hopei</ref>؛ هوپه<ref>Hopeh | }} | ||
[[پرونده:41051400-1.jpg|بندانگشتی|پاگودای جنگدينگ، استان هبی. ساخته شده در ۱۰۴۵م در دوران سلسله سونگ]] | |||
هِبِیْ (Hebei)<br/>(یا: هوپی<ref>Hopei</ref>؛ هوپه<ref>Hopeh | |||
</ref>؛ چیلی<ref>Chichli | </ref>؛ چیلی<ref>Chichli | ||
</ref>) استانی در شمال [[چین]]، با 188,800 کیلومتر مربع مساحت و 74,610,235 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,882 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[شی جیاجوانگ|شیجیاجوانگ]]<ref>Shijiazhuang </ref> است و شهرهای مهم آن عبارتاند از بائودینگ<ref>Baoding</ref>، [[تانگشان]]<ref> Tangshan</ref>، هاندان<ref> Handan </ref>، و [[جانگ جیاکو|جانگجیاکو]]<ref>Zhangjiakou </ref>. شهرهای ویژۀ [[پکن]]<ref>Beijing</ref> و [[تیانجین]]<ref> Tianjin</ref> را نیز شامل میشود. مهمترین صنایع آن عبارتاند از پارچهبافی، [[زغال سنگ|زغالسنگ]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، و [[نفت]]؛ [[کشاورزی]] در این استان بر تولید [[گندم]] زمستانی، [[جو دوسر]]، [[ذرت]]، و [[پنبه]] استوار است. هبی از دیرباز بخشی از چین بوده است و اولبار در زمان [[تانگ، سلسله|سلسلۀ تانگ]]<ref> Tang </ref> (قرون ۶ تا ۹م) آن را هبی نامیدند. قسمت اعظم این استان بخشی از جلگۀ چین شمالی<ref>North China Plain </ref> را تشکیل میدهد اما بخش شمالی آن، در آن سوی [[دیوار بزرگ چین]]<ref>Great Wall of China</ref> منطقهای است که [[مغولستان داخلی]] را از دیوار بزرگ چین جدا میکند. بهسبب فقدان بارندگی در اینجا کشاورزی نسبتاً ناچیز و تراکم جمعیت اندک است. در داخل استان، دو ناحیۀ شهری پهناور پکن و تیانجین قرار دارند که مستقلاً اداره میشوند. بخش بزرگتر استان، جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> حاصلخیزی است که چندین رود آن را آبیاری میکنند و [[کانال بزرگ]]<ref>Grand Canal</ref> از آن میگذرد. مجتمع عظیم آهن و فولاد در هاندان قرار دارد. تانگشان، چانگ چیاکو، و شیجیا جوانگ دارای کارخانههای بزرگ ماشینسازیاند. صنعت [[داروسازی]] هبی بزرگترین تولیدکنندۀ [[آنتی بیوتیک|آنتیبیوتیک]] در چین است. این استان همچنین منطقۀ مهم کشت پنبه است و اغلب شهرهای آن پارچه تولید میکنند. | </ref>) استانی در شمال [[چین]]، با 188,800 کیلومتر مربع مساحت و 74,610,235 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,882 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[شی جیاجوانگ|شیجیاجوانگ]]<ref>Shijiazhuang </ref> است و شهرهای مهم آن عبارتاند از بائودینگ<ref>Baoding</ref>، [[تانگشان]]<ref> Tangshan</ref>، هاندان<ref> Handan </ref>، و [[جانگ جیاکو|جانگجیاکو]]<ref>Zhangjiakou </ref>. شهرهای ویژۀ [[پکن]]<ref>Beijing</ref> و [[تیانجین]]<ref> Tianjin</ref> را نیز شامل میشود. مهمترین صنایع آن عبارتاند از پارچهبافی، [[زغال سنگ|زغالسنگ]]، [[آهن]]، [[فولاد]]، و [[نفت]]؛ [[کشاورزی]] در این استان بر تولید [[گندم]] زمستانی، [[جو دوسر]]، [[ذرت]]، و [[پنبه]] استوار است. هبی از دیرباز بخشی از چین بوده است و اولبار در زمان [[تانگ، سلسله|سلسلۀ تانگ]]<ref> Tang </ref> (قرون ۶ تا ۹م) آن را هبی نامیدند. قسمت اعظم این استان بخشی از جلگۀ چین شمالی<ref>North China Plain </ref> را تشکیل میدهد اما بخش شمالی آن، در آن سوی [[دیوار بزرگ چین]]<ref>Great Wall of China</ref> منطقهای است که [[مغولستان داخلی]] را از دیوار بزرگ چین جدا میکند. بهسبب فقدان بارندگی در اینجا کشاورزی نسبتاً ناچیز و تراکم جمعیت اندک است. در داخل استان، دو ناحیۀ شهری پهناور پکن و تیانجین قرار دارند که مستقلاً اداره میشوند. بخش بزرگتر استان، جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> حاصلخیزی است که چندین رود آن را آبیاری میکنند و [[کانال بزرگ]]<ref>Grand Canal</ref> از آن میگذرد. مجتمع عظیم آهن و فولاد در هاندان قرار دارد. تانگشان، چانگ چیاکو، و شیجیا جوانگ دارای کارخانههای بزرگ ماشینسازیاند. صنعت [[داروسازی]] هبی بزرگترین تولیدکنندۀ [[آنتی بیوتیک|آنتیبیوتیک]] در چین است. این استان همچنین منطقۀ مهم کشت پنبه است و اغلب شهرهای آن پارچه تولید میکنند. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۱
| هبی | |
|---|---|
| نام فارسی | هبی |
| نام های دیگر | هوپی؛ هوپه؛ چیلی |
| نام لاتین | Hebei |
| کشور | چین |
| موقعیت | شمال چین |
| مرکز | شی جیاجوانگ |
| شهرهای مهم | بایودینگ، تانگشان، هاندان و جانگ جیاکو |
| جمعیت | 74,610,235 نفر (2020) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | 188,800 |
| تولیدات و صنایع مهم | پارچه بافی، زغال سنگ، آهن، فولاد، و نفت؛ کشاورزی و داروسازی |
هِبِیْ (Hebei)
(یا: هوپی[۱]؛ هوپه[۲]؛ چیلی[۳]) استانی در شمال چین، با 188,800 کیلومتر مربع مساحت و 74,610,235 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,882 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش شیجیاجوانگ[۴] است و شهرهای مهم آن عبارتاند از بائودینگ[۵]، تانگشان[۶]، هاندان[۷]، و جانگجیاکو[۸]. شهرهای ویژۀ پکن[۹] و تیانجین[۱۰] را نیز شامل میشود. مهمترین صنایع آن عبارتاند از پارچهبافی، زغالسنگ، آهن، فولاد، و نفت؛ کشاورزی در این استان بر تولید گندم زمستانی، جو دوسر، ذرت، و پنبه استوار است. هبی از دیرباز بخشی از چین بوده است و اولبار در زمان سلسلۀ تانگ[۱۱] (قرون ۶ تا ۹م) آن را هبی نامیدند. قسمت اعظم این استان بخشی از جلگۀ چین شمالی[۱۲] را تشکیل میدهد اما بخش شمالی آن، در آن سوی دیوار بزرگ چین[۱۳] منطقهای است که مغولستان داخلی را از دیوار بزرگ چین جدا میکند. بهسبب فقدان بارندگی در اینجا کشاورزی نسبتاً ناچیز و تراکم جمعیت اندک است. در داخل استان، دو ناحیۀ شهری پهناور پکن و تیانجین قرار دارند که مستقلاً اداره میشوند. بخش بزرگتر استان، جلگۀ آبرفتی[۱۴] حاصلخیزی است که چندین رود آن را آبیاری میکنند و کانال بزرگ[۱۵] از آن میگذرد. مجتمع عظیم آهن و فولاد در هاندان قرار دارد. تانگشان، چانگ چیاکو، و شیجیا جوانگ دارای کارخانههای بزرگ ماشینسازیاند. صنعت داروسازی هبی بزرگترین تولیدکنندۀ آنتیبیوتیک در چین است. این استان همچنین منطقۀ مهم کشت پنبه است و اغلب شهرهای آن پارچه تولید میکنند.