کاشغر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
|تولیدات و صنایع مهم= | |تولیدات و صنایع مهم= | ||
|بناهای مهم= | |بناهای مهم= | ||
}}(یا: کاشی) شهری در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور|سینکیانگ اویغور]] [[چین]] با ۲,۴۲۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). کاشغر در دورترین بخش غربی [[تاریم، حوضه|حوضۀ تاریم]] در واحهای حاصلخیز از رسوبات لُسی (خاکهایی که توسط باد رسوبگذاری شده) قرار دارد. رود کاشغر و چندین چاه این واحه را آبیاری میکنند. این شهر مرکز تجاری و کانون فرهنگی مسلمانان سینکیانگ و پایانۀ چینی بزرگراه قراقورم است و دادوستد بازرگانی با کشورهای [[آسیای مرکزی]] از طریق آن صورت میگیرد. کاشغر به دو بخش کهنهشهر (شهر قدیمی) و ینگیشهر (شهر جدید) تقسیم میشود. ساکنین آن امروزه اغلب از نژاد اویغورند. کاشغر از مراکز آیین [[مانوی]] بود. این شهر در دورۀ [[هان، سلسله|سلسلۀ هان]] (۲۰پم تا ۲۲۱م) تحت حکومت چینیها درآمد. در سالهای ۷۵۰ـ۸۴۰پم ترکان اویغور بر آنجا چیره شدند. در ۱۲۰۹ [[چنگیزخان]] مغول ناحیۀ کاشغر را به قلمرو خود ملحق کرد. [[مارکو پولو|مارکوپولو]] در ۱۲۷۵ از کاشغر دیدار کرد. بعدها کاشغر به دست امرای سلسلۀ دوغلات (دوقلات)، از قبایل مغول افتاد. آخرین امیر سلسله، ابوبکر میرزا تا ۱۵۱۴م (۹۲۰ق) در آن شهر فرمانروایی داشت. او بنیانگذار شهر جدید کاشغر است. چینیها در ۱۷۵۵م کاشغر را فتح و به چین ملحق کردند. | }}(یا: کاشی) شهری در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور|سینکیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur</ref> [[چین]] با ۲,۴۲۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). کاشغر در دورترین بخش غربی [[تاریم، حوضه|حوضۀ تاریم]]<ref>Tarim</ref> در واحهای حاصلخیز از رسوبات لُسی (خاکهایی که توسط باد رسوبگذاری شده) قرار دارد. رود کاشغر و چندین چاه این واحه را آبیاری میکنند. این شهر مرکز تجاری و کانون فرهنگی مسلمانان سینکیانگ و پایانۀ چینی بزرگراه قراقورم است و دادوستد بازرگانی با کشورهای [[آسیای مرکزی]] از طریق آن صورت میگیرد. کاشغر به دو بخش کهنهشهر (شهر قدیمی) و ینگیشهر (شهر جدید) تقسیم میشود. ساکنین آن امروزه اغلب از نژاد اویغورند. کاشغر از مراکز آیین [[مانوی]] بود. این شهر در دورۀ [[هان، سلسله|سلسلۀ هان]]<ref>Han dynasty</ref> (۲۰پم تا ۲۲۱م) تحت حکومت چینیها درآمد. در سالهای ۷۵۰ـ۸۴۰پم ترکان اویغور بر آنجا چیره شدند. در ۱۲۰۹ [[چنگیزخان]] مغول ناحیۀ کاشغر را به قلمرو خود ملحق کرد. [[مارکو پولو|مارکوپولو]]<ref>Marco Polo </ref> در ۱۲۷۵ از کاشغر دیدار کرد. بعدها کاشغر به دست امرای سلسلۀ دوغلات (دوقلات)، از قبایل مغول افتاد. آخرین امیر سلسله، ابوبکر میرزا تا ۱۵۱۴م (۹۲۰ق) در آن شهر فرمانروایی داشت. او بنیانگذار شهر جدید کاشغر است. چینیها در ۱۷۵۵م کاشغر را فتح و به چین ملحق کردند. | ||
<br><!--35075100--> | <br><!--35075100--> | ||
[[رده:جغرافیای آسیا]] | [[رده:جغرافیای آسیا]] | ||
[[رده:جغرافیای انسانی چین]] | [[رده:جغرافیای انسانی چین]] | ||
نسخهٔ ۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۲
کاشْغَر
| کاشغر | |
|---|---|
| نام فارسی | کاشغر |
| نام های دیگر | کاشی |
| کشور | چین |
| ایالت | سین کیانگ اویغور |
| موقعیت | بخش غربی حوضه تاریم |
| جمعیت | ۲,۴۲۶,۰۰۰ نفر (۱۹۹۴) |
(یا: کاشی) شهری در ناحیۀ خودمختار سینکیانگ اویغور[۱] چین با ۲,۴۲۶,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). کاشغر در دورترین بخش غربی حوضۀ تاریم[۲] در واحهای حاصلخیز از رسوبات لُسی (خاکهایی که توسط باد رسوبگذاری شده) قرار دارد. رود کاشغر و چندین چاه این واحه را آبیاری میکنند. این شهر مرکز تجاری و کانون فرهنگی مسلمانان سینکیانگ و پایانۀ چینی بزرگراه قراقورم است و دادوستد بازرگانی با کشورهای آسیای مرکزی از طریق آن صورت میگیرد. کاشغر به دو بخش کهنهشهر (شهر قدیمی) و ینگیشهر (شهر جدید) تقسیم میشود. ساکنین آن امروزه اغلب از نژاد اویغورند. کاشغر از مراکز آیین مانوی بود. این شهر در دورۀ سلسلۀ هان[۳] (۲۰پم تا ۲۲۱م) تحت حکومت چینیها درآمد. در سالهای ۷۵۰ـ۸۴۰پم ترکان اویغور بر آنجا چیره شدند. در ۱۲۰۹ چنگیزخان مغول ناحیۀ کاشغر را به قلمرو خود ملحق کرد. مارکوپولو[۴] در ۱۲۷۵ از کاشغر دیدار کرد. بعدها کاشغر به دست امرای سلسلۀ دوغلات (دوقلات)، از قبایل مغول افتاد. آخرین امیر سلسله، ابوبکر میرزا تا ۱۵۱۴م (۹۲۰ق) در آن شهر فرمانروایی داشت. او بنیانگذار شهر جدید کاشغر است. چینیها در ۱۷۵۵م کاشغر را فتح و به چین ملحق کردند.