پرش به محتوا

مجسمه سازی (هنر): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱۴: خط ۱۴:
'''مجسمه‌سازی نئوکلاسیک''' (مجسمه‌سازی نئوکلاسیک<ref>neoclassical</ref>). مجسمه‌سازی در قرن ۱۸م، بر نرمش و صیقل‌یافتگی شکل‌ها و سطوح تمرکز داشت، به‌ویژه در آثار [[کانووا، آنتونیو|آنتونیو کانووا]]<ref>Antonio Canova</ref>. [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)|اوگوست رودَن]]<ref>Auguste Rodin</ref>، آخرین نمایندۀ بزرگ مجسمه‌سازی کلاسیک<ref>classic</ref> بود. [[مایول، آریستید (۱۸۶۱ـ۱۹۴۴)|آریستید مایول]]<ref>Aristide Maillol </ref> و آنتوان بوردل<ref>Antoine Bourdelle </ref> (۱۸۶۱ـ۱۹۲۹م) بر کیفیت‌های فرمی تأکید ورزیدند، و دو شیوۀ [[رئالیسم (هنر و ادبیات)|رئالیسم]]<ref>realism</ref> و [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> را وانهادند.
'''مجسمه‌سازی نئوکلاسیک''' (مجسمه‌سازی نئوکلاسیک<ref>neoclassical</ref>). مجسمه‌سازی در قرن ۱۸م، بر نرمش و صیقل‌یافتگی شکل‌ها و سطوح تمرکز داشت، به‌ویژه در آثار [[کانووا، آنتونیو|آنتونیو کانووا]]<ref>Antonio Canova</ref>. [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)|اوگوست رودَن]]<ref>Auguste Rodin</ref>، آخرین نمایندۀ بزرگ مجسمه‌سازی کلاسیک<ref>classic</ref> بود. [[مایول، آریستید (۱۸۶۱ـ۱۹۴۴)|آریستید مایول]]<ref>Aristide Maillol </ref> و آنتوان بوردل<ref>Antoine Bourdelle </ref> (۱۸۶۱ـ۱۹۲۹م) بر کیفیت‌های فرمی تأکید ورزیدند، و دو شیوۀ [[رئالیسم (هنر و ادبیات)|رئالیسم]]<ref>realism</ref> و [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> را وانهادند.


'''قرن ۲۰'''. مجسمه‌سازانی همچون هنری مور<ref>Henry Moore </ref>، [[هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵)|باربارا هپورت]]<ref>Barbara Hepworth </ref>، و [[اپستاین، جیکوب (۱۸۸۰ـ۱۹۵۹)|جیکوب اپستاین]]<ref>Jacob Epstein </ref>، با استفاده از مواد و مصالح و روش‌های سنّتی، حجم‌هایی متأثر از هنر «بدوی<ref>primitive </ref>» و طبیعت آفریدند. آثار [[مودیلیانی، آمدیو (۱۸۸۴ـ۱۹۲۰)|آمدئو مودیلیانی]]<ref>Amedeo Modigliani</ref> و هنری گودیه‌ـ ‌بژسکا<ref>Henri Gaudier-Brzeska </ref> نیز از همین تأثیر نشان دارند. پیش‌گامان مجسمه‌سازی انتزاعی<ref>abstract </ref> عبارت‌اند از [[آرخیپنکو، الکساندر (۱۸۸۷ـ۱۹۶۴)|اَلکساندر آرخیپنکو]]<ref>Alexander Archipenko</ref> و [[زادکین، اوسیپ (۱۸۹۰ـ۱۹۶۷)|اوسیپ زادکین]]<ref>Ossip Zadkine</ref>، دو هنرمند کوبیست<ref>cubist </ref>، و [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)|کنستانتین برانکوزی]]<ref>Constantin Brancusi </ref> و [[جاکومتی، آلبرتو (۱۹۰۱ـ۱۹۶۶)|آلبرتو جاکومتّی]]<ref>Alberto Giacometti </ref>، که با مواد طبیعی شکل‌های انتزاعی سه‌بعدی ساختند. ژاک لیپ‌شیتس<ref>Jacques Lipchitz</ref>، ژان آرپ<ref>Jean Arp</ref>، [[گابو، نائوم|نائوم گابو]]<ref>Naum Gabo</ref> و [[پفسنر، آنتوان (۱۸۸۶ـ۱۹۶۲)|آنتوان پفسنر]]<ref>Antoine Pevsner </ref> (پیش‌گامان ساختگری<ref>constructivism </ref> روس)، رِگ باتلر<ref>Reg Butler </ref>، و آنتونی کارو<ref>Anthony Caro </ref> از پیروان مکتب غیربازنما<ref>nonrepresentational </ref> بودند. از مجسمه‌سازان سنّتی‌تری که آثارشان قویاً واجد گویش مدرن<ref>modern idiom </ref> است، [[مارینی، مارینو (۱۹۰۱ـ۱۹۸۰)|مارینو مارینی]]<ref>Marino Marini </ref> در ایتالیا و [[دابسون، فرانک (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)|فرانک دابسون]]<ref>Frank Dobson</ref> (۱۸۸۸ـ۱۹۶۳م) در [[انگلستان]] درخور ذکرند. دیگر مجسمه‌سازان، یکسر از گذشته بریده‌اند و دو روش سنّتیِ کنده‌کاری و شکل‌دهی را منسوخ دانسته‌اند. امروزه واژۀ مجسمه، به جنبان<ref>mobile </ref>های [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)|اَلگزاندر کالدر]]<ref>Alexander Calder </ref>، جفت‌وجورکاری‌هایی با مواد مختلف، مجسمه‌های محیطی<ref>environment sculpture </ref>، و آثار زمینی<ref>earthworks</ref> (از ابداعات [[آندره، کارل (۱۹۳۵)|کارل آندره]]<ref>Carl André </ref>)، و چیدمان<ref>installation </ref>ها نیز اطلاق می‌شود. باغ مجسمه<ref>sculpture garden</ref> از تحوّلات جدید است؛ موزۀ فضای باز هاکوره<ref>Hakore </ref> در [[ژاپن]]، و پروژۀ مجسمه‌سازی برای جنگل گریزدِیل<ref>Grizedale Forest </ref> در [[لیک دیستریکت|لِیک دیستریکت]]<ref>Lake District</ref>، انگلستان، از آن جمله‌اند.
'''قرن ۲۰'''. مجسمه‌سازانی همچون هنری مور<ref>Henry Moore </ref>، [[هپورت، باربارا (۱۹۰۳ـ۱۹۷۵)|باربارا هپورت]]<ref>Barbara Hepworth </ref>، و [[اپستاین، جیکوب (۱۸۸۰ـ۱۹۵۹)|جیکوب اپستاین]]<ref>Jacob Epstein </ref>، با استفاده از مواد و مصالح و روش‌های سنّتی، حجم‌هایی متأثر از هنر «بدوی<ref>primitive </ref>» و طبیعت آفریدند. آثار [[مودیلیانی، آمدئو|آمدئو مودیلیانی]]<ref>Amedeo Modigliani</ref> و هنری گودیه‌ـ ‌بژسکا<ref>Henri Gaudier-Brzeska </ref> نیز از همین تأثیر نشان دارند. پیش‌گامان مجسمه‌سازی انتزاعی<ref>abstract </ref> عبارت‌اند از [[آرخیپنکو، الکساندر (۱۸۸۷ـ۱۹۶۴)|اَلکساندر آرخیپنکو]]<ref>Alexander Archipenko</ref> و [[زادکین، اوسیپ (۱۸۹۰ـ۱۹۶۷)|اوسیپ زادکین]]<ref>Ossip Zadkine</ref>، دو هنرمند کوبیست<ref>cubist </ref>، و [[برانکوزی، کنستانتین (۱۸۷۶ـ۱۹۵۷)|کنستانتین برانکوزی]]<ref>Constantin Brancusi </ref> و [[جاکومتی، آلبرتو (۱۹۰۱ـ۱۹۶۶)|آلبرتو جاکومتّی]]<ref>Alberto Giacometti </ref>، که با مواد طبیعی شکل‌های انتزاعی سه‌بعدی ساختند. ژاک لیپ‌شیتس<ref>Jacques Lipchitz</ref>، ژان آرپ<ref>Jean Arp</ref>، [[گابو، نائوم|نائوم گابو]]<ref>Naum Gabo</ref> و [[پفسنر، آنتوان (۱۸۸۶ـ۱۹۶۲)|آنتوان پفسنر]]<ref>Antoine Pevsner </ref> (پیش‌گامان ساختگری<ref>constructivism </ref> روس)، رِگ باتلر<ref>Reg Butler </ref>، و آنتونی کارو<ref>Anthony Caro </ref> از پیروان مکتب غیربازنما<ref>nonrepresentational </ref> بودند. از مجسمه‌سازان سنّتی‌تری که آثارشان قویاً واجد گویش مدرن<ref>modern idiom </ref> است، [[مارینی، مارینو (۱۹۰۱ـ۱۹۸۰)|مارینو مارینی]]<ref>Marino Marini </ref> در ایتالیا و [[دابسون، فرانک (۱۸۸۹ـ۱۹۶۳)|فرانک دابسون]]<ref>Frank Dobson</ref> (۱۸۸۸ـ۱۹۶۳م) در [[انگلستان]] درخور ذکرند. دیگر مجسمه‌سازان، یکسر از گذشته بریده‌اند و دو روش سنّتیِ کنده‌کاری و شکل‌دهی را منسوخ دانسته‌اند. امروزه واژۀ مجسمه، به جنبان<ref>mobile </ref>های [[کالدر، الگزاندر (۱۸۹۸ـ۱۹۷۶)|اَلگزاندر کالدر]]<ref>Alexander Calder </ref>، جفت‌وجورکاری‌هایی با مواد مختلف، مجسمه‌های محیطی<ref>environment sculpture </ref>، و آثار زمینی<ref>earthworks</ref> (از ابداعات [[آندره، کارل|کارل آندره]]<ref>Carl André </ref>)، و چیدمان<ref>installation </ref>ها نیز اطلاق می‌شود. باغ مجسمه<ref>sculpture garden</ref> از تحوّلات جدید است؛ موزۀ فضای باز هاکوره<ref>Hakore </ref> در [[ژاپن]]، و پروژۀ مجسمه‌سازی برای جنگل گریزدِیل<ref>Grizedale Forest </ref> در [[لیک دیستریکت|لِیک دیستریکت]]<ref>Lake District</ref>، انگلستان، از آن جمله‌اند.


<!--38146600-->
<!--38146600-->
۴۷٬۴۳۸

ویرایش