آتشکده باکو: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
| نام = آتشکدۀ باکو
| نام = آتشکدۀ باکو


| نام لاتین =
| نام لاتین =Fire temple of Baku
| نام‌های دیگر =آتشکدۀ سوراخ‌خانی - آتشکدۀ سوراخ‌خانه
| نام‌های دیگر =آتشکدۀ سوراخ‌خانی - آتشکدۀ سوراخ‌خانه


خط ۲۳: خط ۲۳:
[[File:آتشکده باکو.jpg|thumb|آتشکده باکو]][[File:10037700.jpg|thumb|آتشکده باکو]]
[[File:آتشکده باکو.jpg|thumb|آتشکده باکو]][[File:10037700.jpg|thumb|آتشکده باکو]]


بنایی است به‌شکل چهارطاقی که از چهار سو باز است و در میانۀ بنا، آتشدانی است که سوخت آن طبیعی است و از منابع طبیعی نفت و گاز باکو سرچشمه می‌گیرد؛ از این‌رو، آتشی است کهن و تاریخی که نزد ایرانیان باستان مقدّس بوده است. آتشکدۀ باکو را آتشکدۀ سوراخانی یا سوراخ‌خانه نیز گویند که در شبه‌جزیرۀ آبشوران در کنارۀ دریای خزر قرار دارد. سوراخ‌خانه چندین‌بار بازسازی شده است. پس از آن‌که آتشکدۀ باکو را پارسیان مهاجر از هندوستان در اواخر قرن ۱۹م بازسازی کردند، در ۱۹۲۰ و درخلال رخدادهای انقلاب روسیه به‌کلّی ویران شد و سپس به‌شکل قدیم بازسازی شد. از آتشکدۀ دوران ساسانی اثری برجا نمانده است. میرزا محمدحسین خان فراهانی، که در سفرنامۀ خود این آتشکده را توصیف کرده است، اشاره می‌کند که پارسیان هندوستان و زردشتیان ایران به زیارت آن‌جا می‌رفتند. فراهانی از آخرین کسانی است که این آتشکده را به‌شکل قدیم آن دیده است.
بنایی است به شکل چهارطاقی که از چهار سو باز است و در میانۀ بنا، آتشدانی است که سوخت آن طبیعی است و از منابع طبیعی [[نفت]] و [[گاز]] [[باکو]] سرچشمه می‌گیرد؛ از این‌رو، آتشی است کهن و تاریخی که نزد ایرانیان باستان مقدس بوده است. آتشکدۀ باکو را آتشکدۀ سوراخانی یا سوراخ‌خانه نیز گویند که در شبه‌جزیرۀ [[آبشوران]] در کنارۀ [[خزر، دریای|دریای خزر]] قرار دارد. سوراخ‌خانه چندین‌بار بازسازی شده است. پس از آن‌که آتشکدۀ باکو را پارسیان مهاجر از [[هندوستان]] در اواخر قرن ۱۹م بازسازی کردند، در ۱۹۲۰ و درخلال رخدادهای [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)|انقلاب روسیه]] به‌کلّی ویران شد و سپس به شکل قدیم بازسازی شد. از آتشکدۀ دوران ساسانی اثری برجا نمانده است. میرزا [[فراهانی، میرزا محمد حسین|محمدحسین خان فراهانی]]، که در سفرنامۀ خود این آتشکده را توصیف کرده است، اشاره می‌کند که پارسیان هندوستان و زردشتیان ایران به زیارت آن‌جا می‌رفتند. فراهانی از آخرین کسانی است که این آتشکده را به شکل قدیم آن دیده است.
----
----



نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۳


آتشکدۀ باکو
نام فارسی آتشکدۀ باکو
کشور ایران
نام لاتین Fire temple of Baku
نام‌های دیگر آتشکدۀ سوراخ‌خانی - آتشکدۀ سوراخ‌خانه
موقعیت شبه‌جزيرۀ آبشوران - كناره دريای خزر
کاربری آتشكده
مشخصات معماری چهارطاقی و از چهارسو باز - آتشدانی در مركز بنا
زمان ساخت ساسانيان

آتشکدۀ باکو (the Republic of Azerbaijan) Fire temple of Baku

آتشکده باکو
آتشکده باکو

بنایی است به شکل چهارطاقی که از چهار سو باز است و در میانۀ بنا، آتشدانی است که سوخت آن طبیعی است و از منابع طبیعی نفت و گاز باکو سرچشمه می‌گیرد؛ از این‌رو، آتشی است کهن و تاریخی که نزد ایرانیان باستان مقدس بوده است. آتشکدۀ باکو را آتشکدۀ سوراخانی یا سوراخ‌خانه نیز گویند که در شبه‌جزیرۀ آبشوران در کنارۀ دریای خزر قرار دارد. سوراخ‌خانه چندین‌بار بازسازی شده است. پس از آن‌که آتشکدۀ باکو را پارسیان مهاجر از هندوستان در اواخر قرن ۱۹م بازسازی کردند، در ۱۹۲۰ و درخلال رخدادهای انقلاب روسیه به‌کلّی ویران شد و سپس به شکل قدیم بازسازی شد. از آتشکدۀ دوران ساسانی اثری برجا نمانده است. میرزا محمدحسین خان فراهانی، که در سفرنامۀ خود این آتشکده را توصیف کرده است، اشاره می‌کند که پارسیان هندوستان و زردشتیان ایران به زیارت آن‌جا می‌رفتند. فراهانی از آخرین کسانی است که این آتشکده را به شکل قدیم آن دیده است.